Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου

 

Λεχώ άμωμον ανδρός μη γνούσαν λέχος,

Δωροις αμώμοις δεξιούμαι τοις λόγοις.

Mολπήν αγνοτάτη λεχοί εικάδι έκτη αείδω.

Βιογραφία
Την επόμενη ημέρα από την Γέννηση του Ιησού Χριστού, εορτάζουμε την Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Απολυτίκιον  (Κατέβασμα)
Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Ως βρέφος βαστάζουσα, εν ταις αγκάλαις Αγνή, τον πάντων δεσπόζοντα, σάρκα λαβόντα εκ σου, χαράς ώφθης πρόξενος, όθεν πάσα η κτίσις, ανυμνεί χαρμοσύνως, σήμερον Θεοτόκε, την φρικτήν σου λοχείαν πηγήν γαρ αθανασίας, κόσμω εκύησας.

Κοντάκιον
Ήχος πλ. β’. Αυτόμελον.
Ο προ εωσφόρου εκ Πατρός αμήτωρ γεννηθείς, επί της γης απάτωρ εσαρκώθη σήμερον εκ σου· όθεν Αστήρ ευαγγελίζεται Μάγοις, Άγγελοι δε μετά Ποιμένων υμνούσι, τον άχραντον τόκον σου, η Κεχαριτωμένη.

Ο Οίκος
Τον αγεώργητον βότρυν βλαστήσασα, η μυστική άμπελος ως επί κλάδων, αγκάλαις εβάσταζε, και έλεγε. Συ ει καρπός μου, συ ει η ζωη μου. Αφ’ ου έγνων, ότι και ο ήμην ειμί, συ μου Θεός· την γαρ σφραγίδα της Παρθενίας μου ορώσα ακατάλυτον, κηρύττω σε άτρεπτον Λογον, σάρκα γενόμενον. Ουκ οίδα σποράν, οίδά σε λύτην της φθοράς· Αγνή γαρ ειμι, σου προελθόντος εξ εμού· ως γαρ εύρες, έλιπες μήτραν εμήν. Δια τούτο συγχορεύει πάσα κτίσις βοώσά μοι· Χαίρε η Κεχαριτωμένη.



Πηγή: saint.gr