Αρχιερατικόν Μνημόσυνον Μητροπολίτου Χίου κυρού ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ

 

Την προσεχή Κυριακήν 19ην Ιουλίου ο Σεβ. Μητροπολίτης Χίου κ. Μάρκος θα ιερουργήση εις το Ιερόν Προσκύνημα Αγ. Μαρκέλλης Βολισσού και θα τελέση το Μνημόσυνον του μακαριστού προκατόχου και γέροντός του Μητροπολίτου Χίου,Ψαρών και Οινουσσών κυρού ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ.

Παρακαλούνται οι τιμώντες την μνήμην του αοιδίμου Ιεράρχου, τοπικοί άρχοντες και πιστός λαός, να προσέλθουν εις συμπροσευχήν. 

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΧΙΟΥ, ΨΑΡΩΝ & ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Κ. Αμάντου 24 Χίος, Τ.Κ. 821 00

τηλ.: 2271044045 & 2271043045 (τηλεφωνικό κέντρο)

fax:2271044046

Οἱ Ἅγιοι Κήρυκος καί Ἰουλίττα ἡ μητέρα του

 

Ημ. Εορτής: 15 Ιουλίου Ημ. Γέννησης: Ημ. Κοιμήσεως: 304 μ.Χ. Εορταζόμενο όνομα: Κήρυκος, Ἰουλία, Ἰουλίττα

Οἱ Ἅγιοι Κήρυκος καί Ἰουλίττα μαρτύρησαν κατά τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Διοκλητιανοῦ (284 – 305 μ.Χ.). Ἡ Ἁγία Ίουλίττα καταγόταν ἀπό τό Ἰκόνιο τῆς Λυκαονίας τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καί διακρινόταν γιά τήν πίστη καί τήν εὐσέβειά της. Μετά τόν θάνατο τοῦ συζύγου της ἀφιερώθηκε στήν ανατροφή τοῦ βρέφους της, τό ὁποῖο βάπτισε μέ τό ὄνομα Κήρυκος. Μέχρι τήν ἡλικία τῶν τριῶν ἐτῶν ἡ Ἁγία ἀνέτρεφε τόν υἱό της μέ παιδεία καί νουθεσία Κυρίου καί τό εὐσεβές παράδειγμά της. Ὅταν τό κῦμα τοῦ διωγμοῦ κατά τῶν Χριστιανῶν ἐντάθηκε, ἡ Ἁγία Ἰουλίττα πῆρε τόν μικρό Κήρυκο καί κατέφυγε στήν Σελεύκεια τῆς Κιλικίας καί ἀπό ἐκεῖ στήν Ταρσό, τήν γενέτειρα τοῦ Ἀποστόλου Παύλου. Ἐκεῖ τήν συνέλαβαν καί ὁ ἡγεμόνας τῆς πόλεως, ὁ Ἀλέξανδρος, τήν κάλεσε σέ ἀπολογία. Προσπάθησε νά τήν πείσει νά ἀρνηθεῖ τόν Χριστό μέ τήν ἀπειλή τοῦ θανάτου αὐτῆς καί τοῦ μικροῦ υἱοῦ της. Ὅμως ἡ Ἁγία παρέμεινε μέ ἀνδρεία σταθερή καί ἀμετάθετη στήν πίστη της καί ἦταν ἕτοιμη νά προσφερθεῖ θυσία ζῶσα μαζί μέ τόν υἱό της, παρά νά ἀρνηθεῖ τό Ὄνομα τοῦ Κυρίου. Τότε ὁ ἡγεμόνας ἄρχισε νά καλοπιάνει τόν μικρό Κήρυκο, γιά νά τόν ἑλκύσει μέ τό μέρος του καί νά κάμψει τήν ἀντίσταση τῆς μητέρας του. Ὅμως, ὁ Κύριος ἔδωσε «στόμα καί σοφίαν» στόν μικρό στήν ἡλικία καί μέγα στήν ὁμολογία Κήρυκο. Τό νήπιο ἄρχισε νά ἐπικαλεῖται τό Ὄνομα τοῦ Χριστοῦ. Ὁ ἡγεμόνας Ἀλέξανδρος ἐξαγριώθηκε καί μέ ἀγριότητα ἔριξε τό νήπιο ἀπό τίς σκάλες τοῦ κριτηρίου, λακτίζοντάς το μέ δύναμη. Ὁ Ἅγιος Κήρυκος χτυπήθηκε στήν κεφαλή θανάσιμα καί παρέδωσε τήν ψυχή του στόν Θεό. Ἡ Ἁγία Ἰουλίττα, ἀφοῦ δοκιμάσθηκε μέ φρικτά βασανιστήρια, ἀποκεφαλίσθηκε, τό ἔτος 304 μ.Χ., καί ἔλαβε τό ἀμαράντινο στέφανο της δόξας.

Ὁ Ἅγιος Ἀκύλας ὁ Ἀπόστολος

 

Ημ. Εορτής: 14 Ιουλίου

Οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι Ἀκύλας καί Πρίσκιλλα ἦσαν Ἰουδαῖοι οἱ ὁποῖοι ἐκδιώχθηκαν ἐπί αὐτοκράτορος Κλαυδίου (41 – 54 μ.Χ.) καί κατέφυγαν στήν Κόρινθο. Κατάγονταν ἀπό τόν Πόντο, ὁ δέ Ἀκύλας ἐξασκοῦσε τό ἐπάγγελμα τοῦ σκηνοποιοῦ. Ἦσαν δέ ἄνθρωποι ἐνάρετοι καί εὐσεβεῖς. Ὅταν ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἐπισκέφθηκε τήν Κόρινθο, γιά νά διδάξει τήν Ὀρθόδοξη πίστη, τό ζεῦγος τοῦ προσέφερε θερμή φιλοξενία, καθώς εἶχε ἐντυπωσιασθεῖ μέ τό κήρυγμά του, Τόσο τούς ἄγγιξε ὁ φλογερός καί σωτήριος λόγος τοῦ Ἀποστόλου, , ὥστε ἀφοῦ κατηχήθηκαν καί βαπτίσθηκαν ἀπό αὐτόν, ἀποφάσισαν νά τόν ἀκολουθήσουν στίς περιοδεῖες του ὡς βοηθοί του. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος τούς ἀγάπησε τόσο πολύ γιά τήν ἀρετή τους καί γιά τήν θερμουργό πίστη τους στόν Χριστό, ὥστε τούς μνημονεύει καί στίς Ἐπιστολές του.

 

ΟΜΙΛΙΑ ΑΝΤΩΝΙΑΣ ΣΑΡΡΗ ΣΤΗΝ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΑΓ. ΑΓΑΠΗΤΟΣ

     Ὡς τυγχάνει γνωστόν ἡ Ἱερά Μητρόπολις Χίου, Ψαρῶν καί Οἰνουσσῶν ἔχει ἐντάξει εἰς τήν πνευματικήν διακονίαν Αὐτῆς τό πρόγραμμα «Φιλολογικόν Εἰλητάριον» μέ χῶρον διεξαγωγῆς τήν Βιβλιοθήκην ΑΓΙΟΣ ΑΓΑΠΗΤΟΣ.

    Εἰς τό πλαίσιον αὐτῆς τῆς διακονίας, τήν Τετάρτην 15ην Ἰουλίου 2026 καί ὥραν 19:15, ἡ Ἐλλογιμωτάτη κ. Ἀντωνία Σαρρῆ, Ἐπίκουρος Καθηγήτρια τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Φιλολογίας τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς τοῦ Ἐθνικοῦ καί Καποδιστριακοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν θά παρουσιάσῃ τό θέμα: «Ἡ ἐφεύρεσις τῆς ὑπογραφῆς».

(ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ)

Ἱερά Μνήμη Ὁσίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου

 

Σύναξις Ἀρχαγγέλου Γαβριήλ

 

Ημ. Εορτής: 13 Ιουλίου

Νά, σύν τοίς ἄλλοις, πώς ἡ Ἐκκλησία ὑμνεῖ τόν ἀρχάγγελο Γαβριήλ σ’ αὐτή τή γιορτή του: «Θρόνω παριστάμενος τῆς τρισηλίου Θεότητας καί πλουσίως λαμπόμενος, ταίς θείαις λαμπρότησι, ταίς ἐκπεμπομέναις, ἀπαύστως ἐκεῖθεν, τούς ἐπί γῆς χαρμονικῶς, χοροστατοῦντας καί εὐφημούντας σε, παθῶν ἀχλύος λύτρωσαι, καί φωτισμῷ καταλάμπρυνον, Γαβριήλ Ἀρχιστράτηγε, πρεσβευτά τῶν ψυχῶν ἡμῶν. Τῶν ἀσωμάτων λειτουργῶν ὡς πρωτεύων, τό πρό αἰώνων ὁρισθέν ὄντως μέγα, σύ Γαβριήλ πεπίστευσαι μυστήριον, τόκον τόν ἀπόρρητον, τῆς ἁγίας Παρθένου, Χαῖρε, προσφωνῶν αὕτη, ἡ κεχαριτωμένη. Χρεωστικῶς σε ὅθεν οἱ πιστοί, ἐν εὐφροσύνῃ ἀεί μακαρίζαμεν». Δέν γνωρίζουμε λεπτομέρειες για το γεγονός καί ποῦ ἐλάμβανε χώρα η Σύναξις αὐτή. Πιθανόν νά ἐτελεῖτο σέ ναό τοῦ Ἀρχαγγέλου Γαβριήλ, σε ἀνάμνηση κάποιου θαύματος.

Ἡ Ἁγία Βερονίκη ἡ αἱμορροούσα , ἥν ἰάσατο ὁ Χριστός

 

Ημ. Εορτής: 12 Ιουλίου Ημ. Γέννησης: Ημ. Κοιμήσεως: Ημ. Ανακομιδής Λειψάνων: Πολιούχος: Λοιπές πληροφορίες: Εορταζόμενο όνομα: Βερονίκη

Ἡ Ἁγία Βερονίκη καταγόταν ἀπό τήν Πανεάδα τῆς Παλαιστίνης. Πάσχοντας ἀπό αἱμορραγίες θεραπεύθηκε ἀπό τόν Ἰησοῦ Χριστό χάρη στήν πίστης της πρός Αὐτόν. Τό Περιστατικό αὐτό ἀναφέρεται ἀπό τούς εὐαγγελιστές Μᾶρκο, Ματθαῖο καί Λουκᾶ ὡς ἑξῆς: Ὅταν ὁ Ἰησοῦς, συνοδευόμενος ἀπό ἀμέτρητο πλῆθος, μετέβαινε στήν οἰκία τοῦ ἀρχισυνάγωγου Ἰαείρου, τοῦ ὁποίου ἡ μονάκριβη θυγατέρα βρισκόταν καθηλομένη σέ ἐπιθανάτιο κρεβάτι, κάποια γυναίκα ὀνόματι Βερονίκη πάσχοντας ἀπό αἱμορραγίες γιά δώδεκα χρόνια, ἡ ὁποία ἀκολούθησε μέ τό πλῆθος, σκέφθηκε ὅτι ἄν μποροῦσε νά ἀκουμπήσει τό ἱμάτιο τοῦ Ἰησοῦ, θα θεραπευόταν. Μέ αὐτή τήν πίστη, λοιπόν, στήν καρδιά της πλησίασε καί κρυφά καί μέ κόπο ἀκούμπησε τό κάτω ἄκρο τοῦ ἱματίου Αὐτοῦ καί ἀμέσως θεραπεύθηκε.

Ὁ Ὅσιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης

 

Ημ. Εορτής: 12 Ιουλίου Ημ. Γέννησης: 25 / 7 / 1924 Ημ. Κοιμήσεως: 12 / 7 / 1994

Ὁ Ὅσιος Παΐσιος γεννήθηκε στίς 25 Ἰουλίου 1924 στά Φάρασα τῆς Καππαδοκίας καί ἦταν υἱός τοῦ Προδρόμου καί τῆς Εὐλαμπίας Ἐζνεπίδη. Εἶχε ἄλλα ὀκτώ ἀδέλφια, ἐνῶ ὁ πατέρας του ἦταν πρόεδρος τοῦ χωριοῦ. Στίς 7 Αὐγούστου 1924, μιά ἑβδομάδα πρίν οἱ Φαρασιῶτες φύγουν γιά τήν Ἑλλάδα, βαπτίσθηκε ἀπό τόν ἱερέα τῆς ἐνορίας Ἅγιο Ἀρσένιο, ὁ ὁποῖος τοῦ ἔδωσε τό δικό του ὄνομα «γιά νά ἀφήσει καλόγερο στό πόδι του», ὅπως χαρακτηριστικά εἶχε πεῖ. Πέντε ἑβδομάδες μετά τήν βάπτιση τοῦ μικροῦ τότε Ἀρσενίου, στις 14 Σεπτεμβρίου 1924, ἡ οἰκογένεια Ἐζνεπίδη, λόγῳ τῆς ἀνταλλαγής πληθυσμῶν, μαζί μέ τά καραβάνια τῶν προσφύγων, ἔφθασε στόν Ἅγιο Γεώργιο στόν Πειραιᾶ. Στήν συνέχεια μετέβη στήν Κέρκυρα, ὅπου καί τακτοποιήθηκε προσωρινά στό Κάστρο, γιά ἑνάμιση χρόνο. Στήν συνέχεια μεταφέρθηκε στήν Ἡγουμενίτσα καί κατέληξε στήν Κόνιτσα, ὅπου ὁλοκλήρωσε τό δημοτικό σχολεῖο καί πῆρε τό ἀπολυτήριό του μέ βαθμό ὀκτώ καί διαγωγή ἐξαίρετη. Ἀπό μικρός συνεχῶς εἶχε μαζί του ἕνα χαρτί, στό ὁποῖο σημείωνε τά θαύματα τοῦ Ἁγίου Ἀρσενίου. Ἔδειχνε ἰδιαίτερη κλίση πρός τόν μοναχισμό καί διακαῶς ἐπιθυμοῦσε νά μονάσει. Οἱ γονεῖς του χαριτολογώντας τοῦ ἔλεγαν «βγάλε πρῶτα γένεια καί μετά θα σέ ἀφήσουμε».

Οἱ Ἅγιοι 45 Μάρτυρες ἐν Νικόπολῃ μετά τῶν προκρίτων Ἀντωνίου, Δανιήλ, Λεντίου, Μαυρικίου, Ἀλεξάνδρου, Ἀνικήτου, Σισινίου, Μενέου καί Βελεράδου

 

Ημ. Εορτής: 10 Ιουλίου Ημ. Γέννησης: Ημ. Κοιμήσεως: 319 μ.Χ.

Οἱ Ἅγιοι Τεσσαράκοντα Μάρτυρες κατάγονταν ἀπό τή Νικόπολη τῆς Ἀρμενίας καί ἄθλησαν στά χρόνια τοῦ αὐτοκράτορος Λικινίου (308 – 323 μ.Χ.). Κατά τόν διωγμό πού κινήθηκε κατά τῶν Χριστιανῶν ἀπό τόν αὐτοκράτορα, ὁ ἡγεμόνας τῆς Νικοπόλεως Λυσίας διέταξε τήν ἀναζήτηση καί τήν σύλληψη ὅλων τῶν Χριστιανῶν πού διαβιοῦσαν στήν περιοχή του. Ἔτσι συνελήφθησαν σαράντα πέντε Χριστιανοί, μεταξύ τῶν ὁποίων συγκαταλέγονταν καί οἱ διάσημοι γιά τήν καταγωγή καί τήν παιδεία τους Λεόντιος, Μαυρίκιος, Δανιήλ καί Ἀντώνιος. Αὐτοί, ἀφοῦ οδηγήθηκαν ἐνώπιον τοῦ Λυσίου, διά στόματος τοῦ Λεοντίου, ὁμολόγησαν τήν πίστη πρός τόν Χριστό καί κατέκριναν μέ δριμύτητα τήν εἰδωλολατρεία.

Ὁ Ἅγιος Παγκράτιος ὁ Ἱερομάρτυρας Ἐπίσκοπος Ταυρομενίας

 

Ημ. Εορτής: 9 Ιουλίου

Ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς Παγκράτιος καταγόταν ἀπό τήν Ἀντιόχεια καί ἄθλησε στά ἀποστολικά χρόνια. Σέ νεαρή ἡλικία ἐπισκέφθηκε μέ τούς γονεῖς του τά Ἱεροσόλυμα ὅπου ἔλαβε καί τό θεῖο Βάπτισμα. Ἀφοῦ γνωρίσθηκε μέ τόν Ἀπόστολο Πέτρο, μετά τόν θάνατο τῶν γονέων του, ἀκολούθησε αὐτόν ὡς βοηθός στήν Ἀντιόχεια καί στήν Κιλικία, ὅπου συνάντησε τόν Ἀπόστολο Παῦλο, ἀπό τόν ὁποῖο καί χειροτονήθηκε Ἐπίσκοπος τῆς Ταυρομενίας στήν Σικελία. Κατά τήν μετάβαση στήν ἐπισκοπή του προσείλκυσε στήν χριστιανική πίστη τούς ναύκληρους τοῦ πλοίου ἐπάνω στό ὁποῖο ἐπέβαινε, τόν Λυκαονίδη καί τόν Ρωμύλο. Ἡ Ἀποστολική του δράση στήν Ταυρομενία, ὑπῆρξε ἰδιαίτερα καρποφόρος. Ἔτσι, μετά τά φωτισμένα κηρύγματα καί τά θαύματά τους  προσείλκυσε στόν Χριστό πλῆθος εἰδωλολατρῶν, ὅπως καί τόν ἴδιο τόν ἡγεμόνα τῆς περιοχῆς Βονιφάτιο, ὁ ὁποῖος καί βοήθησε τόν Παγκράτιο στήν διάδοση τοῦ Εὐαγγελίου.