Οἱ Ἅγιοι Στάχυς, Ἀπελλῆς, Ἀμπλίας, Οὐρβανός, καὶ Νάρκισσος οἱ Ἀπόστολοι ἐκ τῶν 70

Ημ. Εορτής: 31 Οκτωβρίου

Καὶ οἱ πέντε ἄνηκαν στοὺς ἑβδομήκοντα Ἀποστόλους τοῦ Κυρίου. Καὶ ὅλοι τους ὑπῆρξαν «Χριστοῦ εὐωδία τῷ Θεῷ ἐν τοὶς σωζομένοις». Δηλαδὴ εὐωδία Χριστοῦ, εὐχάριστη στὸ Θεό, καὶ εὐωδία μεταξὺ τῶν σῳζόμενων ποὺ ἄκουγαν ἀπ’ αὐτοὺς τὸ σωτήριο μήνυμα τοῦ Εὐαγγελίου. Ὁ Στάχυς ἔγινε πρῶτος ἐπίσκοπος Βυζαντίου, καὶ ἀφοῦ διάνυσε 16 χρόνια στὸ ἀποστολικὸ κήρυγμα, εἰρηνικὰ ἀναπαύθηκε ἐν Κυρίῳ. Ὁ Ἀπελλῆς ἔγινε ἐπίσκοπος Ἡράκλειας καὶ πολλοὺς ἔφερε στὴν χριστιανικὴ πίστη. Ὁ Ἀμπλίας ἔγινε ἐπίσκοπος Ὀδυσουπόλεως καὶ ὁ Οὐρβανός, ἐπίσκοπος Μακεδονίας. Ἐπειδὴ καὶ οἱ δυὸ γκρέμιζαν τὰ εἴδωλα, θανατώθηκαν μαρτυρικά. Ὁ Νάρκισσος χειροτονήθηκε ἐπίσκοπος Ἀθηνῶν. Ἡ ἀλήθεια, ὅμως, τοῦ Εὐαγγελίου, τὴν ὁποία δίδασκε μὲ ζῆλο, ἐξήγειρε τοὺς εἰδωλολάτρες, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ τὸν βασανίσουν καὶ νὰ παραδώσει τὴν ψυχή του μαρτυρικά.

ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 • ΙΕΡΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΝΑΟΣ XIOY ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

 

«Το Πνευματικό Βάρος του Ιστορικού “ΟΧΙ” και η Ευθύνη του Παρόντος»

 

ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΕΙΣ ΕΠΙΣΗΜΩΝ

• Σεβασμιώτατε, • Κύριε Δήμαρχε,

• Σεβαστοί Πατέρες, • Κύριε Ταξίαρχε

• Κύριε Εκπρόσωπε της Κυβέρνησης, • Κύριοι Εκπρόσωποι των Ενόπλων

Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας,

• Κύριε Βουλευτή, • Εκπρόσωποι των Δικαστικών και

Εκπαιδευτικών Αρχών,

• Κύριε Αντιπεριφερειάρχη, • Κυρίες και κύριοι,

 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ

Στον χώρο αυτόν της προσευχής και της συλλογικής μνήμης, η αναφορά στο έπος του 1940

οφείλει να απομακρυνθεί από τον θόρυβο των επιφανειακών εντυπώσεων και να αναζητήσει

το εσωτερικό, πνευματικό βάρος της ιστορικής εκείνης καμπής.

Η άρνηση της υποταγής τον Οκτώβριο του 1940 δεν υπήρξε ένα τυχαίο ξέσπασμα. Υπήρξε η

συνειδητή μαρτυρία ενός λαού που, αναγνωρίζοντας την υπέρτατη αξία της ελευθερίας και του

ανθρώπινου προσώπου, επέλεξε τη θυσία ως πράξη υπέρτατου χρέους απέναντι στην ιστορική

του συνέχεια.

Ι. ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΙΣΧΥΟΣ ΕΝΑΝΤΙ ΗΘΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ

Για να αποτιμήσει κανείς τη βαρύτητα της απόφασης εκείνης, οφείλει να ανασυνθέσει τη

γεωπολιτική πραγματικότητα του φθινοπώρου του 1940. Η Ευρώπη βίωνε μια βαθιά κρίση του

ανθρωπιστικού της πολιτισμού. Ο ολοκληρωτισμός είχε επιβάλει ως αξίωμα το δίκαιο του

ισχυρού, καταλύοντας τη διεθνή νομιμότητα. Κράτη με ισχυρότατες δομές και βιομηχανική

παραγωγή είχαν υποκύψει μέσα σε ελάχιστες εβδομάδες, επιλέγοντας τη συνθηκολόγηση

μπροστά στον φόβο.

 (60.13) ΕΣΠΕΡΙΝΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΣΕΒ ΜΗΤΡΟ ΧΙΟΥ Κ ΜΑΡΚΟΥ ΜΕ ΘΕΜΑ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΑΠΟ Ι Μ ΝΑΟ ΧΙΟΥ 28-10-2026

Η Αγία Σκέπη 28 Οκτωβρίου 2026

 

Γιορτάζουμε κάθε χρόνο στις 28 Οκτωβρίου την εορτή της αγίας Σκέπης. Και για την γιορτή αυτή συμβαίνει αυτό που λέγει ο άγιος Χρυσόστομος για τις μεγάλες γιορτές της Εκκλησίας μας, ότι πολλοί γιορτάζουν τις μεγάλες γιορτές, ξέρουν το όνομά τους, δεν ξέρουν όμως το βαθύτερο νόημά τους, ούτε το μήνυμα που θέλει να εξαγγείλει η Εκκλησία μας μέσω των εορτών αυτών. Και αυτό γιατί οι περισσότεροι, λέγει ο ιερός πατήρ, έρχονται στην Εκκλησία από συνήθεια και όχι από ευσέβεια. Γι’ αυτό ας ασχοληθούμε σήμερα με την υπόθεση της γιορτής καθώς και για το μήνυμά της προς το λαό του Θεού.

Πως καθιερώθηκε η γιορτή της αγίας Σκέπης.

Στα χρόνια του βασιλέως Λέοντος του Μεγάλου (457-474 μ. Χ.) ζούσε στην Κων/πολη ο όσιος Ανδρέας, ο κατά Χριστόν σαλός. Σαλός είναι ο τρελλός και κατά Χριστόν σαλοί ονομάζονται κάποιοι άγιοι, οι οποίοι κάνανε κάποια περίεργα και παράλογα πράγματα, με απώτερο σκοπό να τους θεωρούν παλαβούς ή παλιανθρώπους και να μη τους τιμούν οι άνθρωποι· και έτσι αυτοί να ζουν εν ταπεινώσει και αφανεία. Μια νύχτα που γινότανε αγρυπνία στο ναό της Παναγίας των Βλαχερνών, ο όσιος Ανδρέας μαζί με τον μαθητή του Επιφάνιο, που έγινε αργότερα πατριάρχης Κων/πόλεως (520-536 μ. Χ.), είδαν την Υπεραγία Θεοτόκο οφαλμοφανώς, όχι σε όραμα, να μπαίνει από την κεντρική πύλη του ναού. Την συνόδευαν οι παρθένοι Ιωάννης ο Πρόδρομος και Ιωάννης ο Θεολόγος και πλήθος αγγέλων. Αφού μπήκε μέσα στο ναό προχώρησε στον σολέα. Εκεί γονάτισε και προσευχήθηκε πολλή ώρα με θερμά δάκρυα υπέρ της σωτηρίας των πιστών, ενώ την βλέπανε μόνο ο Ανδρέας και ο Επιφάνιος. Αφού προσευχήθηκε για πολύ η Θεοτόκος σηκώθηκε και μπήκε μέσα στο ιερό, όπου φυλασσόταν το μαφόριο της δηλαδή το τσεμπέρι της, το πήρε στα χέρια της και βγαίνοντας έξω το άπλωσε πάνω από τους πιστούς, για να δείξει ότι τους σκέπει και τους προστατεύει.

 

 

 

Μνήμη Ἁγίας Σκέπης τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

Ημ. Εορτής: 28 Οκτωβρίου Ημ. Γέννησης: Ημ. Κοιμήσεως: Ημ. Ανακομιδής Λειψάνων: Πολιούχος: Λοιπές πληροφορίες: Εορταζόμενο όνομα: Νεφέλη

Διαβάζουμε: «Τῇ αὕτῃ ἡμέρᾳ τὴν ἀνάμνησιν ποιούμεθα τῆς Ἁγίας Σκέπης τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ Ἀειπαρθένου Μαρίας ἤτοι τοῦ ἱεροῦ αὐτῆς Μαφορίου, τοῦ ἐν τῷ σορῷ τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τῶν Βλαχερνῶν, ὄτε ὁ Ὅσιος Ἀνδρέας ὁ διὰ Χριστὸν σαλὸς κατεῖδεν ἐφηπλωμένην αὐτὴν ἄνωθεν καὶ πάντας τοὺς εὐσεβεῖς περισκέπουσαν». Λόγω τῶν πολλῶν θαυμάτων ἀπὸ τὴν Παναγία, ποὺ ἀνέφεραν οἱ Ἕλληνες στρατιῶτες στὸν Ἑλληνοϊταλικὸ πόλεμο τὸ 1940, ἡ Ἱερὰ Συνοδὸς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μὲ ἀπόφασή της τὸ 1952, καθιέρωσε νὰ ἑορτάζεται ἡ Ἅγια Σκέπη τῆς Θεοτόκου ἀντὶ γιὰ τὴν 1η Ὀκτωβρίου, στὶς 28 Ὀκτωβρίου. Ἡ ἑορτὴ τῆς Ἅγιας Σκέπης τῆς Θεοτόκου ἡ ὁποία τελοῦνταν ἀπὸ παλαιότατων χρόνων τὴν 1η Ὀκτωβρίου, ἦταν ἀνάμνηση τοῦ θαύματος τὸ ὁποῖο εἶδε ὁ Ὅσιος Ἀνδρέας. Κατὰ τὴ διάρκεια μιᾶς ἀγρυπνίας στὸ παρεκκλήσι τῆς «Ἅγιας Σοροῦ» τοῦ ναοῦ τῶν Βλαχερνῶν στὴν Κωνσταντινούπολη, ὁ Ὅσιος Ἀνδρέας εἶδε τὴν Θεοτόκο νὰ προχωράει ἀπὸ τὶς βασιλικὲς πύλες πρὸς τὸ θυσιαστήριο ἀνάμεσα σὲ λευκοφορους ἅγιους, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ξεχώριζαν ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος καὶ ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος.

 

Ὁ Ἅγιος Νέστωρ ὁ Μάρτυρας

Ημ. Εορτής: 27 Οκτωβρίου Ημ. Γέννησης: Ημ. Κοιμήσεως: Ημ. Ανακομιδής Λειψάνων: Πολιούχος: Λοιπές πληροφορίες: Εορταζόμενο όνομα: Νέστορας

Ὁ Νέστορας ἦταν πολὺ νέος στὴν ἡλικία, ὡραῖος στὴν ὄψη καὶ γνώριμός του Ἁγίου καὶ ἐνδόξου Δημητρίου. Ὁ Νέστορας, λοιπόν, βλέποντας ὅτι ὁ αὐτοκράτωρ Διοκλητιανὸς χαιρόταν γιὰ τὶς νῖκες κάποιου σωματώδους βαρβάρου, ὀνομαζόμενου Λυαίου, μίσησε τὴν ὑπερηφάνειά του. Βλέποντας ὅμως καὶ τὰ θαύματα τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, πῆρε θάρρος. Πῆγε λοιπὸν στὴν φυλακή, ὅπου ἦταν κλεισμένος ὁ Μεγαλομάρτυρας, καὶ ἔπεσε στὰ πόδια του. «Δοῦλε τοῦ Θεοῦ Δημήτριε», εἶπε, «ἐγὼ εἶμαι πρόθυμος νὰ μονομαχήσω μὲ τὸ Λυαῖο, γι’ αὐτὸ προσευχήσου γιὰ μένα στὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ». Ὁ Ἅγιος, ἀφοῦ τὸν σφράγισε μὲ τὸ σημεῖο τοῦ τιμίου Σταυροῦ, τοῦ εἶπε ὅτι καὶ τὸν Λυαῖο θὰ νικήσει καὶ γιὰ τὸν Χριστὸ θὰ μαρτυρήσει. Τότε, λοιπόν, ὁ Νέστορας μπῆκε στὸ στάδιο χωρὶς φόβο καὶ ἀνεφώνησε: «Θεὲ τοῦ Δημητρίου, βοήθει μοι». Καὶ ἀφοῦ πολέμησε μὲ τὸν Λυαῖο, τοῦ κατάφερε δυνατὸ χτύπημα μὲ τὸ μαχαῖρι του στὴν καρδιὰ καὶ τὸν θανάτωσε. Ἐξοργισμένος τότε ὁ Διοκλητιανός, διέταξε καὶ σκότωσαν μὲ λόγχη τὸ Νέστορα, ἀλλὰ καὶ τὸν Δημήτριο.

ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΣ κ. ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΧΟΥΛΗ ΣΤΗ ΒΟΛΙΣΣΟ

 

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ ΤΩΝ 100 ΧΡΟΝΩΝ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΤΗΣ ΒΟΛΙΣΣΟΥ	Βολισσός 25 Οκτωβρίου 2026
	ΠΡΟΣ τα Μ.Μ.Ε.
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Η εκπαιδευτικός κ. Γεωργία Χούλη, Πρόεδρος του «Φάρου Βαρβασίου» θα εκφωνήσει τον πανηγυρικό της ημέρας, στη διάρκεια της δοξολογίας για την 28η Οκτωβρίου, στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως Σωτήρος Χριστού Βολισσού. Η δοξολογία θα τελεστεί την Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2026 και θα ξεκινήσει στις 10.30 π.μ. Η κ. Γεωργία Χούλη υπηρέτησε, ως καθηγήτρια αγγλικής φιλολογίας, στο πρόγραμμα Πρόσθετης Διδακτικής Στήριξης των Λυκειακών Τάξεων Βολισσού, από το 2005 μέχρι το 2007. Υπενθυμίζεται ότι στο πλαίσιο του εορτασμού των 100 χρόνων του σχολείου, καλούνται – τιμής ένεκεν - ως ομιλητές στις εθνικές επετείους εκπαιδευτικοί που υπηρέτησαν, κατά το παρελθόν, στα σχολεία της Βολισσού. Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ

Η Ιερά Μητρόπολις Χίου εμπράκτως στο πλευρό των πολυτέκνων οικογενειών

 

Σε συνέχεια της χορηγίας 1000 ευρώ στην βάπτιση του τρίτου τέκνου των οικογενειών, που κατοικούν στην ηρωική νήσο των Ψαρών, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χίου, Ψαρών και Οινουσσών κ. Μάρκος ανεκοίνωσε την Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2026 ότι η χορηγία θα επεκταθεί και στις πολύτεκνες οικογένειες της Χίου με 500 ευρώ στην βάπτιση του τετάρτου τέκνου και 1000 ευρώ στην βάπτιση από το πέμπτο τέκνο και άνω. Η δαπάνη αυτή θα καλύπτεται από το πόσο της αυξήσεως, που εδόθη στους Αρχιερείς. 

Μια εκκλησιαστική διακονία, η οποία στα ακριτικά νησιά μας αποκτά μεγάλη εθνική σημασία.