Ὁ Ἅγιος Ἰάκωβος ὁ Ἀπόστολος καὶ Ἀδελφόθεος

Ημ. Εορτής: 23 Οκτωβρίου Εορταζόμενο όνομα: Ἰάκωβος

Ἡ παράδοση ἀναφέρει ὅτι ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς γιοὺς τοῦ Ἰωσὴφ ἀπὸ ἄλλη γυναίκα, γι’ αὐτὸ ὀνομαζόταν ἀδελφὸς τοῦ Κυρίου. Ἡ συγγενική του ὅμως σχέση μὲ τὸν Κύριο δὲν εἶναι ὁμόφωνα καθορισμένη. Ἀλλὰ τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι ὁ Ἰάκωβος ὁ ἀδελφόθεος ἔγινε πρῶτος ἐπίσκοπος Ἱεροσολύμων καὶ εἶναι αὐτὸς ποὺ ἔγραψε τὴν πρώτη Θεία Λειτουργία τῆς χριστιανικῆς Ἐκκλησίας. Ὁ Ἰάκωβος, λοιπόν, ποίμανε τὴν Ἐκκλησία τῶν Ἱεροσολύμων μὲ δικαιοσύνη, μὲ γενναία στοργὴ καὶ στερεότητα στὴν πίστη. Αὐτὸ ὅμως, ἐξήγειρε τὴ μοχθηρία καὶ τὴν κακουργία τῶν Ἰουδαίων. Ἀφοῦ τὸν ἔπιασαν, τὸν ἔριξαν πάνω ἀπὸ τὸ πτερύγιο τοῦ Ναοῦ, καὶ ἐνῷ ἀκόμα ἦταν ζωντανός, τὸν ἀποτελείωσαν μὲ ἄγριο κτύπημα ροπάλου στὸ κεφάλι. Ἔργο τοῦ Ἰακώβου εἶναι καὶ ἡ Καθολικὴ Ἐπιστολή του στὴν Καινὴ Διαθήκη, στὴν ὁποία νὰ τί μας συμβουλεύει, σχετικὰ μὲ τὸ πὼς πρέπει νὰ χειριζόμαστε τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ: «Γίνεσθε ποιηταὶ λόγου καὶ μὴ μόνον ἀκροαταί, παραλογιζόμενοι ἑαυτούς». Δηλαδὴ νὰ γίνεσθε ἐκτελεστὲς καὶ τηρητὲς τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ καὶ ὄχι μόνο ἀκροατές. Καὶ νὰ μὴ ξεγελᾶτε τὸν ἑαυτό σας, μὲ τὴν ἰδέα ὅτι εἶναι ἀρκετὸ καὶ μόνον νὰ ἀκούει κανεὶς τὸ λόγο. (Ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου, φέρεται καὶ τὴν Κυριακὴ μετὰ τὴν Γέννηση τοῦ Χριστοῦ, μαζὶ μὲ τὴν μνήμη τοῦ Δαβὶδ τοῦ Προφήτου καὶ Ἰωσὴφ τοῦ μνήστορος, συνοδευόμενη μὲ τὸ ἀκόλουθο δίστοιχο: «Σὺ τέκτονος παῖς, ἀλλὰ ἀδελφὸς Κυρίου, τοῦ πάντα τεκτήναντος, ἐν λόγῳ, μάκαρ». Τελεῖται δὲ αὐτῷ ἡ Σύναξις ἐν τῷ σεπτῷ αὐτοῦ Ναῷ τὸ ὄντι ἔνδοθεν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐν τοὶς Χαλκοπρατείοις. Πατμιακὸς κώδικας: 266).

 

 Δρ. Μαρία – Ελευθερία Γ. Γιατράκου

 

 

 Παύλος Μελάς ο πρωτοπόρος και

Πρωτομάρτυρας του Μακεδονικού Αγώνα

 

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΓΙΑ ΤΑ 122 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΡΩΙΚΟ

ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΙΚΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟ

 

 

 

Αθήνα 2025

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αφιερώνεται ευγνωμόνως

στην Μαρία Μιχ. Κασάπα

και στις θυγατέρες της

Ειρήνη και Μάλαμα

Αντί προλόγο

  Η ελληνική Ιστορία, στη διαχρονική της ροή έχει να επιδείξει αναστήματα εξέχοντα, που με την παιδεία, το ήθος της, τις άριστες οικογενειακές καταβολές τους, τον ηρωισμό και το θυσιαστικό τους πνεύμα λάμπρυναν τις σελίδες της κι’ έγιναν σύμβολα προς μίμηση. Ένα τέτοιο ανάστημα που με την μοναδική του παρουσία στον Μακεδονικό Αγώνα σημάδεψε τον ιστορικό χρόνο, υπήρξεν ο Παύλος Μελάς, γνωστός με το ψευδώνυμό του «Μίκης Ζέζας». Ο πρωτοπόρος, εμψυχωτής, πρωτομάρτυρας του Μακεδονικού Αγώνα.

Προερχόμενος από την πατριαρχική οικογένεια των Μελάδων, που εργάσθηκαν, διέπρεψαν σε διάφορες χώρες της Ευρώπης και στη Ρωσία, διακρινόμενοι μεταξύ των άλλων ευσήμων Ελλήνων της διασποράς, διαδραμάτισε όπως και οι έξοχοι πρόγονοί του σημαίνοντα πατριωτικό ρόλο, δόξασε την Ελλάδα και το όνομά του ταυτίσθηκε με την χρυσή σελίδα του Μακεδονικού Αγώνα.

Το γενεαλογικό του δένδρο έχει τα επιδείξει ήρωες  στις διάφορες φάσεις και μάχες του νεότερου Ελληνισμού, μορφωμένους και καταξιωμένους με επιφανείς θέσεις πολιτειακές, συγγραφείς, μεγάλους ευεργέτες και χορηγούς σε πολλούς τομείς στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, αγνούς, ανιδιοτελείς, ιδεολόγους.

            Μέσα σε ένα τέτοιο θερμοκήπιο βλάστησε κι’ ανατράφηκε ο Παύλος Μελάς του οποίου η όλη προσωπικότητα και η λαμπρή βιοτροχιά δικαιολογείται από τον βαθύ του πόθο να δοθεί ολόψυχα «εις τον πλησίον και εις τον τόπον του». Χαρακτηριστικά τα ίδια του τα λόγια: «Δεν υπάκουσα παρά εις μίαν ιδέαν, να φανώ χρήσιμος εις τον πλησίον και εις τον τόπον μου».

            Με πίστη βαθιά στο Θεό που σε κάθε ευκαιρία εξεδήλωνε, με αγάπη προς την πατρίδα άμετρη, με αφοσίωση στα ιδανικά της φυλής, αποτελεί για όλες τις εποχές υπόδειγμα προς μίμησιν.

            Στις 13 Οκτωβρίου 1904 ο Παύλος Μελάς έπεσεν ηρωικώς για την πατρίδα.

            Θα γράψει γι’ αυτόν ο Ίων Δραγούμης:

« Ο Μελάς… με τη σπίθα που άναψε στον καθένα, πολλοί που ήταν τυφλοί ως τότε, είδαν».

            Κι’ ο Κωστής Παλαμάς παιανίζοντας με την ποιητική του λύρα στίχους δωρικούς, θα πει:

« Πλατιά του ονείρου μας η γη κι’ απόμακρη.

   Και γέρνεις εκεί και σβεις γοργά.

   Ιερή στιγμή. Σαν πιο πλατιά τη δείχνεις, και τη φέρνεις σαν πιο κοντά».

 (57.27) ΕΣΠΕΡΙΝΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΣΕΒ ΜΗΤΡΟ ΧΙΟΥ Κ ΜΑΡΚΟΥ ΜΕ ΘΕΜΑ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΑΠΟ Ι Μ ΝΑΟ ΧΙΟΥ 21-10-2026

 

Ὁ Ὅσιος Ἱλαρίων ὁ Μέγας

Ημ. Εορτής: 21 Οκτωβρίου Ημ. Γέννησης: Ημ. Κοιμήσεως: 371 Ημ. Ανακομιδής Λειψάνων: Πολιούχος: Λοιπές πληροφορίες: Εορταζόμενο όνομα:

Λίγα χιλιόμετρα πιὸ πάνω ἀπὸ τὴ δαντελωτὴ ἀκρογιαλιὰ τῆς Κερύνειας καὶ σὲ ὕψος δυὸ χιλιάδες περίπου πόδια ἀπὸ τὴν ἐπιφάνεια τῆς θάλασσας ὀρθώνεται ἕνα γιγαντιαῖο ὕψωμα ἀποκομμένο ἀπὸ τὴν ὑπόλοιπη ὀροσειρὰ τοῦ Πενταδάκτυλου. Στὴν κορυφὴ τοῦ ὑψώματος αὐτοῦ μὲ τὴν πανοραμικὴ θέα εἶναι κτισμένο ἀπὸ χρόνια ἕνα φρούριο, τὸ γνωστὸ φρούριο τοῦ Ἁγίου Ἰλαρίωνα.   Γιὰ τὴν προσφορὰ τοῦ φρουρίου στοὺς ἀγῶνες τοῦ νησιοῦ γιὰ ἐλευθερία καὶ τὶς παραδόσεις καὶ τοὺς θρύλους ποὺ ἔχουν δημιουργηθεῖ γύρω ἀπ’ αὐτό, πολλὰ εἰπώθηκαν καὶ γράφηκαν μέχρι σήμερα. Γιὰ τὸν Ἅγιο Ἰλαρίωνα ὅμως τὸν μεγάλο ἐρημίτη καὶ ἀσκητή, ποὺ μὲ τὸ ὄνομά του, τὸ ὕψωμα τοῦτο μπῆκε στὴν ἱστορία, πολὺ λίγα ἔχουν γραφεῖ καὶ σὲ πολὺ πιὸ λίγους εἶναι γνωστά. Τὴν παράλειψη αὐτὴ, ἀπαράδεκτη γιὰ χριστιανοὺς ὀρθοδόξους ποὺ κατοικοῦν μία νῆσο μ’ ἕνα τόσο τιμητικὸ προσωνύμιο — «Νῆσος τῶν Ἁγίων» – ἐπιθυμοῦν νὰ θεραπεύσουν οἱ γραμμὲς ποὺ ἀκολουθοῦν. Θεωροῦμε τὴν πράξη τούτη σὰν ἕνα χρέος. Χρέος ὄχι μονάχα σ’ ἐκείνους ποὺ ἔφυγαν. Ἀλλὰ πρὸ παντὸς χρέος σ’ αὐτοὺς ποὺ ζοῦν καὶ θέλουν καὶ ἀναζητοῦν γιὰ τὴν ζωὴ τοὺς πρότυπα. Ναί! Πρότυπα ἠθικὰ ποὺ νὰ τὰ πλησιάσουν καί, κατὰ τὸ μέτρο τοῦ δυνατοῦ, νὰ τὰ μιμηθοῦν.

Ἀνακοίνωσις Ἱεροῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ Χίου, τῶν Ἁγίων Μηνᾶ, Βίκτωρος καί Βικεντίου.

 

Ἀνακοίνωσις

Ἱεροῦ  Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ Χίου,

τῶν Ἁγίων Μηνᾶ, Βίκτωρος καί Βικεντίου.

***

Φέρεται εἰς γνῶσιν τῶν εὐσεβῶν Χριστιανῶν, ὃτι τήν προσεχή Τρίτην, 20ην Ὀκτωβρίου ἐ.ἒ, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τήν Ἱεράν μνήμην τῆς Ὁσίας Μητρός  ἡμῶν

Ματρώνης τῆς Χιοπολίτιδος.

Εἰς τόν Ἱερόν Μητροπολιτικόν Ναόν Χίου, τήν παραμονήν τῆς ἑορτῆς, ἡμέραν Δευτέραν καί ὣραν 6ην μ.μ.  θά τελεσθῇ ὁ ἑόρτιος Ἑσπερινός   καί τήν κυριώνυμον ἡμέραν, Τρίτην, τό πρωί, ὁ Ὂρθρος καί ἡ Θεία Λειτουργία, εἰς τό Νότιον Ἱερόν Παραβήμα τοῦ Ἱ.  Ναοῦ, τό ἀφιερωμένον  εἰς τήν Ἁγίαν.

Παρακαλοῦμεν, ὅπως προσέλθετε εἰς συμπροσευχήν.

Ἐκ τοῦ Ἱεροῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ Χίου.

 

Ὁ Προφήτης Ὠσηέ

Ημ. Εορτής: 17 Οκτωβρίου

Ἦταν γιὸς τοῦ Βεηρεῖ ἀπὸ τὴν Βελεμῶθ τῆς φυλῆς Ἰσάχαρ καὶ ἔζησε τὸν ὄγδοο αἰώνα π.Χ., ἐπὶ βασιλέων τοῦ Ἰούδα, Ὀζίου, Ἰωάθαμ, Ἄχαζ, Ἐζεκία καὶ τοῦ Ἰσραὴλ Ἱεροβοὰμ Β’. Στὴν Παλαιὰ Διαθήκη, εἶναι ὁ πρῶτος ἀπὸ τοὺς δώδεκα μικροὺς λεγόμενους προφῆτες. Ὁ Ὠσηὲ ἦταν ψυχὴ γεμάτη ἀπὸ ζῆλο γιὰ τὸ θεῖο Νόμο, γι’ αὐτὸ καὶ στὸ προφητικό του βιβλίο καταγγέλλει εὐθέως τὸν λαὸ τοῦ Ἰσραήλ, ποὺ εἶχε μολυνθεῖ ἀπὸ τὴν εἰδωλολατρία. Οἱ συμβολισμοὶ του θεωροῦνται δυσεξήγητοι, ἀλλὰ σαφέστατα ἐκδηλώνει τὴν πίστη του στὸν Σωτήρα Χριστό. Μάλιστα, ὁ ἴδιος ὁ Κύριός μας χρησιμοποίησε μία σπουδαία φράση τοῦ Ὠσηέ, πρὸς τοὺς Φαρισαίους (Ματθ. θ’ 3), ἡ ὁποία λέει: «Ἔλεος θέλω καὶ οὐ θυσίαν καὶ ἐπίγνωσιν Θεοῦ ἢ ὁλοκαυτώματα». Δηλαδή, λέει ὁ Θεὸς μέσω τοῦ Ὠσηέ: «Προτιμῶ τὴν εἰρηνικὴ ἀγάπη σας πρὸς ἐμένα καὶ ὄχι τὶς τυπικὲς θυσίες, καὶ θέλω νὰ ἔχετε ἐπίγνωση τοῦ θείου θελήματος περισσότερο, παρὰ τὰ χωρὶς νόημα καὶ οὐσία ὁλοκαυτώματα ποὺ προσφέρετε». Ἐπίσης, φράσεις τοῦ Ὠσηὲ χρησιμοποίησαν καὶ οἱ Ἀπόστολοι Πέτρος καὶ Παῦλος στὶς ἐπιστολές τους. Ὁ Ὠσηὲ λέγεται ὅτι ἔζησε 75 χρόνια, καὶ μετὰ παρέδωσε στὸ Θεὸ τὴν δίκαια ψυχή του.

ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ

 

 Στον Ι. Ν. Αγ. Παρασκευής Αττικής εορτάσθη το θαύμα της Αγίας στην Χίο

 

Ὁ Ἅγιος Λουκιανὸς ὁ Ἱερομάρτυρας Πρεσβύτερος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀντιοχείας

Ημ. Εορτής: 15 Οκτωβρίου Εορταζόμενο όνομα: Λουκιανὸς

Γεννήθηκε στὰ Σαμόσατα τῆς Συρίας ἀπὸ γονεῖς εὐσεβεῖς, καὶ μὲ ἀνάλογο τρόπο ἀνατράφηκε. Μετὰ τὸν θάνατο τῶν γονέων του, διαμοίρασε στοὺς φτωχοὺς τὴν πατρική του περιουσία καὶ ἀφοσιώθηκε στὴν μελέτη τῶν θείων Γραφῶν, διότι στὴν σκέψη του ἐπικρατοῦσαν τὰ λόγια του Ἀπ. Παύλου: «Πᾶσα γραφὴ θεόπνευστος καὶ ὠφέλιμος πρὸς διδασκαλίαν, πρὸς ἔλεγχον, πρὸς ἐπανόρθωσιν, πρὸς παιδείαν τὴν ἐν δικαιοσύνῃ». Δηλαδή, ὅλη ἡ Γραφὴ ἔχει ἐμπνευσθεῖ ἀπὸ τὸν Θεό. Γι’ αὐτὸ εἶναι ὠφέλιμη γιὰ νὰ διδάσκει τὴν ἀλήθεια, νὰ ἐλέγχει τὶς πλάνες, νὰ διορθώνει αὐτοὺς ποὺ ἁμαρτάνουν καὶ νὰ παιδαγωγεῖ στὴν ἀρετή. Κατόρθωσε, λοιπόν, καὶ ὁ Λουκιανὸς νὰ γίνει βαθὺς γνώστης τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ χειροτονήθηκε πρεσβύτερος στὴν Ἀντιόχεια. Ἐκεῖ δίδασκε μὲ θάρρος καὶ ἀκρίβεια τὸ θεῖο λόγο, ἐνθαρρύνοντας τοὺς χριστιανοὺς στὸ μαρτύριο. Στὴν Ἀντιόχεια, μάλιστα, ἵδρυσε σχολή, ὅπου φοίτησαν ἀρκετοὶ μαθητές, καταρτιζόμενοι στὰ χριστιανικὰ δόγματα καὶ στὴν ἄσκηση τῆς ἀρετῆς. Ὅταν ὁ Λουκιανὸς ἔμαθε ὅτι στὴ Νικομήδεια ὁ Διοκλητιανὸς καταδίωκε καὶ θανάτωνε τοὺς χριστιανούς, ἄφησε τὴν Ἀντιόχεια καὶ πῆγε στὴ Νικομήδεια γιὰ νὰ στηρίξει καὶ νὰ ἐνισχύσει τοὺς Χριστιανοὺς στὸ μαρτύριο. Συνελήφθη, ὅμως, ἀπὸ τὸν Διοκλητιανὸ καὶ κλείστηκε στὴν φυλακή, ὅπου καὶ πέθανε ἀπὸ πείνα.