Ιερός Ναός Αγίου Μάρκου Βροντάδου
Ενημερώνουμε το φιλόθρησκο πλήρωμα ότι την Κυριακή, 26 Ιουλίου, θα
τελεστεί στον Ιερό Ναό Αγίου Μάρκου Βροντάδου Θεία Λειτουργία
υπέρ υγείας και αναπαύσεως των απανταχού αποδήμων ομογενών μας.
Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας θα τελεστεί Αρτοκλασία υπέρ
υγείας των αποδήμων ομογενών, καθώς και Μνημόσυνο υπέρ
αναπαύσεως των κεκοιμημένων αποδήμων ομογενών.
Καλούνται όλοι οι πιστοί να προσέλθουν και να συμπροσευχηθούν,
ενώνοντας τις προσευχές τους υπέρ υγείας και υπέρ αναπαύσεως των
απανταχού ομογενών μας.
Με το πέρας της Θείας Λειτουργίας θα ακολουθήσει κέρασμα στην
Ενοριακή Αίθουσα του Ναού.
Εκ του Ιερού Ναού Αγίου Μάρκου Βροντάδου
ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΙΕΡΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΝ ΝΑΟΝ ΧΙΟΥ
ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΙΕΡΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΝ ΝΑΟΝ ΧΙΟΥ
Φερεται εἰς γνῶσιν τῶν εὐσεβῶν Χριστιανῶν ὅτι τὴν Κυριακὴν, 26ην Ἰουλίου 2026, ἐπὶ τῇ ἑορτῇ τῆς Ἁγίας Ὁσιομάρτυρος Παρασκευῆς, ἡ Θεία Λειτουργία θὰ τελεσθῇ πανηγυρικῶς εἰς τὸ ἀφιερωμένον εἰς τὴν Ἁγίαν ἀριστερὸν κλίτος τοῦ Ἱεροῦ Μητροπολιτικοῦ ἡμῶν Ναοῦ.
Θα τελεσθῇ καὶ Δέησις ὑπὲρ τῶν Ὀφθαλμιάτρων, οἵτινες ἔχουν προστάτιδα τὴν Ἁγίαν Παρασκευήν.
Προσκαλοῦνται οἱ εὐσεβεῖς καὶ φιλέορτοι Χριστιανοὶ ὅπως συμμετάσχουν εἰς τὴν Ἱερὰν ταύτην Σύναξιν, ἵνα τιμήσωμεν τὴν σεπτὴν μνήμην τῆς ἑορταζομένης Ἁγίας καὶ ἀξιωθῶμεν τῆς πρεσβείας καὶ τῆς εὐλογίας Αὐτῆς.
Ἐκ τοῦ Ἱεροῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ Χίου
Ὁ Προφήτης Ἰεζεκιήλ
![]() |
|
||||||||||||||
|
Ὁ Ἅγιος Προφήτης Ἰεζεκιήλ ἦταν ἕνας ἀπό τούς δώδεκα καί ὁ τρίτος κατά σειρά ἀπό τούς «μείζονες» Προφῆτες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Καταγόταν ἀπό τήν γῆ Ἀριρά, ἦταν υἱός τοῦ ἱερέως Βουλῆ καί ἤκμασε κατά τόν 6ο αἰῶνα π.Χ. Το 597 π.Χ., μετά τήν ἅλωση τῆς Ἱερουσαλήμ ἀπό τόν βασιλέα τῶν Βαβυλωνίων Ναβουχοδονόσορα, ἀπήχθη μέ τόν βασιλέα Ἰεχονία καί ἄλλους προύχοντες, αἰχμάλωτος στήν Βαβυλῶνα. Ἐκεῖ, γύρω στό 592 π.Χ. καί σέ ἡλικία τριάντα περίπου ἐτῶν, μέ σπουδαίο ὅραμα κλήθηκε στό προφητικό ἀξίωμα, στό ὁποῖο ἔδρασε γιά εἴκοσι περίπου ἔτη (570 π.Χ.). Προφήτευσε πολλά στόν λαό τοῦ Ἰσραήλ, ὁ ὁποῖος πολύ τόν σεβόταν καί ὑπάκουε στίς συμβουλές του. Ἤλπιζε πάντοτε στήν ἀποκατάσταση τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα, καί μέ ὅραμα τῶν γυμνῶν ὀστῶν, πού τοῦ φανέρωσε ὁ Θεός, πείσθηκε ὅτι πλησίαζε ἡ ἀπελευθέρωσή του. | |||||||||||||||
Ἀρχιερατικόν Συλλείτουργον Καθηγητοῦ καί Μαθητοῦ πρός τιμήν τῆς Ἁγίας Μαρκέλλης
Μέ βαθυτάτη εὐλάβεια καί κατάνυξη, πού ἐξεδηλοῦτο ἀπό τήν πεζοπορείαν 40 καί πλέον χιλιομέτρων, χιλιάδες χριστιανοί προσῆλθαν προσκυνητές στό Ἱερό Προσκύνημα τῆς θαυματουργοῦ Ἁγίας Μαρκέλλης στόν τόπο τοῦ μαρτυρίου της στήν Βολισσό Χίου.
Κατά τόν Μέγαν Ἑσπερινό ἐχοροστάτησε ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Ἐπιδαύρου κ. ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ, Γενικός Διευθυντής τῆς Ε.Κ.Υ.Ο. συγχοροστατοῦντος τοῦ οἰκείου Ποιμενάρχου Σεβ. Μητροπολίτου Χίου, Ψαρῶν καί Οἰνουσσῶν κ. Μάρκου, μέ τήν συμμετοχή πλειάδος Κληρικῶν. Κατά τό θεῖο κήρυγμα ὁ Σεβασμιώτατος Χίου κ. Μᾶρκος ἐρειδόμενος στόν στίχο τοῦ Ἀπολυτικίου τῆς Ἁγίας «Τοῦ Κυρίου τοῖς νόμοις καί τοῖς θείοις διδάγμασι πειθομένη Μαρκέλλα» ἀνεφέρθη στήν σχέση Ὀρθοδόξου Θεολογικῆς Δογματικῆς καί Χριστιανικῆς Ἠθικῆς ὡς σχέση αἰτίου καί αἰτιατοῦ στήν πνευματική ζωή τῶν πιστῶν καί τήν πορεία πρός τήν Ἁγιότητα. Στήν συνέχεια ἐμφανῶς συγκινημένος ἀνεφέρθη μέ ἐγκωμιαστικούς πατρικούς λόγους στόν Θεοφιλέστατο Ἐπιδαύρου κ. Νικόδημο, τόν ὁποῖο ἐδίδασκε ὡς Φιλόλογος Καθηγητής στόν Πειραιᾶ στίς ἀρχές τῆς δεκαετίας τοῦ 1990 «τήν γλῶσσα πού οἱ Ἀπόστολοι ἔγραψαν τόν Λόγο τοῦ Θεοῦ, οἱ Πατέρες διετύπωσαν τά Δόγματα τῆς Ἐκκλησίας καί οἱ Ὑμνογράφοι ἐδόξασαν τά μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ». Ἰδιαιτέρως συγκινητικό ἦταν τό σημεῖο πού ὁ Χῖος Ἱεράρχης ἔνδακρυς εἶπε στόν μαθητή του «Σέ ὑποδέχομαι ὅπως ὁ Φοῖνιξ τόν Ἀχιλλέα, ὁ Σωκράτης τόν Πλάτωνα, ὁ Ἀριστοτέλης τόν Ἀλέξανδρο, ὁ Πέτρος τόν Μᾶρκο, ὁ Γαμαλιήλ τόν Παῦλο, ὁ Παῦλος τόν Τιμόθεο, ὁ Ἰωάννης τόν Πρόχορο, ὅπως ὁ Ἰησοῦς τόν Θεολόγο», καί τοῦ ἀπένειμε τό παράσημο τοῦ Σταυροῦ τοῦ Ἁγίου Ἰσιδώρου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Χίου γιά τήν φρόνηση, τήν σύνεση, τήν ἐργατικότητα, τήν ὀξυδέρκεια καί τήν ἐντιμότητα μέ τά ὁποῖα διαχειρίζεται τήν λογία τῆς Ἐκκλησίας γιά τήν πνευματική καί φιλανθρωπική διακονία τῶν χριστιανῶν.
Ἡ Ἁγία Μαρκέλλα ἡ Παρθενομάρτυς ἡ Χιλιοπολίτιδα
![]() |
|
||||||||||||||
|
Σχετικά μέ τόν χρόνο πού ἔζησε ἡ Ἁγία Μαρκέλλα, ὑπάρχει διαφωνία τῶν ἱστορικῶν. Ἄλλοι τόν τοποθετοῦν στά πρῶτα χρόνια μετά τήν διάδοση τοῦ Χριστιανισμοῦ στήν Χίο, ἄλλοι περί τά μέσα τῆς δεύτερης χιλιετηρίδας μ.Χ., ἐνῶ ἄλλοι θεωροῦν ἄγνωστο τόν χρόνο τοῦ μαρτυρίου. Τό Ρωμαϊκό ὄνομα τῆς Ἁγίας, οἱ εἰδωλολατρικές πεποιθήσεις τοῦ πατέρα της ἡ χρήση τοῦ τόξου καί, γενικά, ὅλη ἡ εἰκόνα τοῦ μαρτυρίου εἶναι στοιχεῖα ἐκεῖνα πού μᾶς παραπέμπουν στήν χρονική τοποθέτηση τοῦ μαρτυρίου στήν περίοδο τῶν διωγμῶν, κατά τόν Γ’ μέ Δ’ αἰῶνα μ.Χ. Σ’ αὐτά, ὁ Κωνσταντῖνος Σγουρός προσθέτει τήν ἀντίθεση τῶν γεγονότων τοῦ μαρτυρίου τῆς Ἁγίας, μέ τήν ἡμερότητα τῶν ἠθῶν καί τήν αὐστηρή τάξη τῆς ἐξουσίας τῶν Ἰουστινιανῶν στή Χίο. Γι’ αὐτό ἁγιολόγοι καί ἱστορικο΄θ τοποθετοῦν τό μαρτύριο τῆς Ἁγίας Μαρκέλλας σέ μεταγενέστερα χρόνια, περί το 1500. Ὡς ἐνισχυτικό στοιχεῖο τῆς ἀνωτέρω ἀπόψεως θεωρεῖται τό γεγονός, ὅτι καμμιά ἀπολύτως μαρτυρία ἤ πληροφορία γιά τό πρόσωπο τῆς Ἁγίας Μαρκέλλας δέν ὑπάρχει στίς πηγές, πού διασώζονται πρίς τό 1500. | |||||||||||||||
Οἱ Ὅσιοι Συμεών ὁ διά Χριστόν Σαλός καί Ἰωάννης
![]() |
|
||||||||||||||
|
Οἱ Ὅσιοι Συμεών καί Ἰωάννης κατάγονταν ἀπό τήν Ἔδεσσα τῆς Συρίας καί ἤκμασαν στά χρόνια τοῦ αὐτοκράτορος Ἰουστινιανοῦ Β’ (565 – 578 μ.Χ.). Νεαροί πλούσιοι καί εὐσεβεῖς, συνδεδεμένοι μέ ἀδελφική φιλία, μετέβησαν στά Ἱεροσόλυμα, γιά νά προσκυνήσουν στούς Ἁγίους Τόπους, κατά τήν ἡμέρα τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, τόσο ὅμως τούς ἔθελξε τό προσκύνημα αὐτό, ὥστε γεμᾶτοι ἀπό ἱερές συγκινήσεις, ἀντί νά ἐπιστρέψουν στήν πατρίδα τους, κατέφυγαν στήν μονή τοῦ Ἁγίου Γερασίμου, ὅπου μετά ἀπό σύντομη δοκιμασία ἐκάρησαν μοναχοί ἀπό τόν ἡγούμενο τῆς μονῆς Νίκωνα. Ποθώντας ὅμως ἡσυχαστικό ἀσκητικό βίο, πρίν τήν παρέλευση ἑπτά ἡμερῶν, κατά τίς ὁποῖες ὡς νεόκουροι, ἀπαγορευόταν νά βγοῦν ἀπό τήν μονή, αὐτοί ἐγκατέλειψαν κρυφά αὐτήν καί κατέφυγαν στήν ἔρημο, ὅπου γιά σαράντα ἔτη ἔζησαν μέ αὐστηρότατη ἄσκηση καί προσευχή. Ἀκολούθως, ὁ Ἰωάννης, παρέμεινε στό ἐρημητήριό του, ὁ δέ Συμεών, ἀφοῦ ἐπανῆλθε στά Ἱεροσόλυμα, ἐπιδόθηκε στό κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου προσελκύοντας πολλούς ἀπό τούς Ἰουδαίους καί τούς εἱρετικούς πρός τόν Χριστό. | |||||||||||||||
Ὁ Προφήτης Ἠλίας
![]() |
|
||||||||||||||
|
Ὁ Προφήτης Ἠλίας, υἱός τοῦ Σαβώκ ἀπό τήν φυλή τοῦ Ἀαρών, ἦταν Ἰσραηλίτης καί ἔδρασε στό βόρειο βασίλειο τοῦ Ἰσραήλ κατά τήν διάρκεια τῆς βασιλείας τοῦ Ἀχαάβ (875 – 854 π.Χ.) καί τοῦ Ὀχοζία (854 – 853 π.Χ.). Ἡ πρώτη του ἐμφάνιση καλύπτεται ἀπό μυστήριο, τό ὁποῖο διατηρεῖται καθ’ ὅλη τήν διάρκεια τῆς ζωῆς του. Ὑπάρχει μόνο μία σύντομη ἀναφορά στήν καταγωγή του: «Καί εἶπεν Ἠλιού ὁ προφήτης ὁ θεσβίτης ἐκ Θέσβης τῆς Γαλαάδ…», πού ὅμως καί αὐτή ἀμφισβητεῖται. Κάποιοι ὑποστηρίζουν, στηριζόμενοι στό Γ’ Βασιλειῶν 17, 1, ὅτι ἡ ἀναφορά ἐνισχύει τήν ὑπόθεση ὅτι ὁ Προφήτης Ἠλίας δέν ζοῦσε σέ ἕνα συγκεκριμένο μέρος στήν Γαλαάδ, πού κεῖται ἀνατολικά τοῦ Ἰορδάνου, ἀλλά ἦταν μέλος εἴτε τῶν Κενιτῶν, εἴτε τῶν Ρεχαβιτῶν, σχισματικῶν ὁμάδων, πού ἡγοῦνταν τῆς νομαδικῆς ζωῆς. Ἡ ἔρευνα, ἐπίσης, κλίνει πρός τήν ἄποψη, ὅτι τό μέρος πού ὀνομαζόταν Τισμπέ ἤ Τσιμπί τῆς Γαλαάδ εἶναι ὁ τόπος τῆς γεννήσεως τοῦ Προφήτου. Μερικοί προσπαθοῦν νά τήν ταυτίσουν μέ τήν Τισμπέ τῆς περιοχῆς τῆς φυλῆς τοῦ Νεφταλί, ἀλλά οἱ Ἑβδομήκοντα ἐκλαμβάνουν τήν ἀμφισβητούμενη λέξη ὡς κύριο ὄνομα καί μεταφράζουν «Ἠλίας ὁ θεσβίτης ἀπό τή Θεσβών τῆς Γιλεάδ». | |||||||||||||||
Ἀνακοίνωσις
Φέρεται εἰς γνώσιν τῶν εὐσεβῶν Χριστιανῶν, ὃτι τήν Δευτέραν 20 Ἰουλίου 2026, ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τήν εἰς οὐρανοὺς πυρφόρον ἀνάβασιν τοῦ Ἁγίου Ἐνδόξου Προφήτου Ἠλιού τοῦ Θεσβίτου, κατά τήν ὁποίαν πανηγυρίζει τό φερώνυμον Ἱερόν παρεκκλήσιον τοῦ Ἱ. Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ, πού βρίσκεται στήν ὁδό Ψυχάρη τῆς πόλεως Χίου (πλησίον τοῦ 11ου Δημοτικοῦ Σχολείου).
Τό ἑσπέρας τῆς Κυριακῆς 19 Ἰουλίου, 6μμ, θά τελεσθεῖ ὁ Ἑσπερινός τοῦ Ἁγίου καί τό πρωί τῆς Δευτέρας, ὁ Ὂρθρος καί ἡ Θεία Λειτουργία, μετ' Ἀρτοκλασίας, γιά τήν ἑορτή τῶν Ἐμπόρων τῆς Χίου.
Παρακαλοῦνται οἱ φιλέορτοι καί φιλάγιοι Χριστιανοί ὃπως προσέλθουν εἰς συμπροσευχή.
Ἐκ τοῦ Ἱ. Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ Χίου.








