7 Δεκεμβρίου 2014 - Κυριακὴ Ι΄ Λουκᾶ

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Ἀ­ριθ­μὸς 49

Κυ­ρια­κὴ Ι΄ Λου­κᾶ

7 Δε­κεμ­βρί­ου 2014

Λου­κᾶ ιγ΄ 10 – 17

Ἰ­σχυ­ρὴ πρό­κλη­ση γιὰ μί­α σω­τή­ρια ὑ­πέρ­βα­ση προ­βάλ­λει ἡ ση­με­ρι­νὴ εὐ­αγ­γε­λι­κὴ πε­ρι­κο­πή ποὺ ἀ­κού­σα­με, ἀ­γα­πη­τοί μου ἀ­δελ­φοί, ἡ ὁ­ποί­α ξε­δι­πλώ­νει ἐ­νώ­πιόν μας μη­νύ­μα­τα οὐ­ρά­νιας ἀν­το­χῆς.

Ἡ συγ­κύ­πτου­σα γυ­ναῖ­κα βί­ω­νε τὸ δι­κό της μαρ­τύ­ριο πρὶν νὰ γνω­ρί­σει τὴ λύ­τρω­ση ποὺ προ­σφέ­ρει ἡ ἀ­γά­πη τοῦ Χρι­στοῦ στὶς προ­ο­πτι­κές της θαυ­μα­τουρ­γί­ας Του. Πρὶν νὰ λυ­τρω­θεῖ ὅ­μως ἡ τα­λαί­πω­ρη ἐ­κεί­νη γυ­ναῖ­κα ἔ­κα­νε τὸ ἀ­πο­φα­σι­στι­κὸ βῆ­μα, τὸ ὁ­ποῖ­ο ζη­τεῖ πάν­το­τε ἀ­πὸ ἐ­μᾶς ὁ Χρι­στός. Ἡ κα­τά­στα­σή της ἦ­ταν ὄν­τως τρα­γι­κή. Τὴν εἶ­χε κυ­ρι­εύ­σει πο­νη­ρὸ πνεῦ­μα, σύμ­φω­να μὲ τὴν πε­ρι­γρα­φὴ τοῦ εὐ­αγ­γε­λι­στῆ Λου­κᾶ. Τὴν κρα­τοῦ­σε κα­θη­λω­μέ­νη γιὰ δε­κα­ο­κτὼ ὁ­λό­κλη­ρα χρό­νια χω­ρὶς νὰ μπο­ρεῖ νὰ ὀρ­θώ­σει τὸ κορ­μί της καὶ ἦ­ταν κα­τα­δι­κα­σμέ­νη νὰ βλέ­πει μό­νο πρὸς τὸ ἔ­δα­φος, ἀ­φοῦ ἦ­ταν συγ­κύ­πτου­σα.

Ὁ Ἅγιος Νικόλαος ὁ Θαυματουργός Ἀρχιεπίσκοπος Μύρων τῆς Λυκίας

Ημ. Εορτής: 6 Δεκεμβρίου Ημ. Γέννησης: Ημ. Κοιμήσεως: 330 μ.Χ. Ημ. Ανακομιδής Λειψάνων: Πολιούχος: Ἀλεξανδρουπόλεως, Βόλου, Γαλαξειδίου, Δελφῶν, Κοζάνης, Οἰνουσσῶν, Πολυγύρου, Πάργας, Νέας Ἀλικαρνασσοῦ Κρήτης, Σητείας Κρήτης, Σύρου Λοιπές πληροφορίες: Εορταζόμενο όνομα: Νίκος, Νικολέτα

Ὁ Κύριος, στὴν ἐπὶ τοῦ Ὄρους ὁμιλία του, εἶπε: «Γίνεσθε οἰκτίρμονες, καθὼς καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν οἰκτίρμων ἐστι» (Λουκᾶ, στ’ 36). Νὰ γίνεσθε δηλαδή, σπλαγχνικοὶ πρὸς τὸν πλησίον καὶ συμπονετικοὶ στὶς δυστυχίες του καὶ τὶς ἀνάγκες του, καθὼς καὶ ὁ οὐράνιος Πατέρας σας εἶναι εὐσπλαχνικὸς πρὸς ὅλους. Μιὰ τέτοια προσωποποίηση τῆς χριστιανικῆς εὐσπλαχνίας ὑπῆρξε καὶ ὁ Ἅγιος Νικόλαος. Ἔδρασε τὴν ἐποχὴ τῶν αὐτοκρατόρων Διοκλητιανοῦ, Μαξιμιανοῦ καὶ Μεγάλου Κωνσταντίνου. Στὴν ἀρχὴ ἀφιερώθηκε στὸν ἀσκητικὸ βίο, λόγω ὅμως τῆς ξεχωριστῆς ἀρετῆς του τιμήθηκε, χωρὶς νὰ τὸ ἐπιδιώξει, μὲ τὸ ἀξίωμα τοῦ ἀρχιεπισκόπου Μύρων. Ἀπὸ τὴν θέση αὐτὴ καθοδηγοῦσε μὲ ἀγάπη τὸ ποίμνιό του καὶ ὁμολογοῦσε μὲ παρρησία τὴν ἀλήθεια.

Ο θαλασσοδαρμένος Άγιος

Του Αρχιμ. Γρηγορίου Κωνσταντίνου | Romfea.gr

Ο Αϊ-Νικόλας ο θαλασσοδαρμένος, των θαλασσών ο άγιος, ο φιλόλαος και προστάτης των ναυτικών, και όλων των πτωχών και πονεμένων συμπαραστάτης, τιμάται σήμερα όλως ιδιαιτέρως από όλο τον ορθόδοξο λαό και σε ολόκληρη την οικουμένη.

Την ημέρα αυτή του αγίου πανηγυρίζουν όλα τα εξωκλήσια που στέκονται στις διάφορες παραλίες ως άγρυπνοι φρουροί ευλογούντες και συμπλέοντες με τους ναυτικούς μας.

Ο άγιος ως αρχιεπίσκοπος Μύρων της Λυκίας της Μικράς Ασίας, είναι συνεχώς παρών και αναμεσά μας. Ο άγιος ήταν και είναι φιλάνθρωπος και φιλόπτωχος, υπερασπιστής της αλήθειας και του δικαίου.

Εμπειρία επίσκεψης στο Άγιο Όρος

Επιστολή αναγνώστη στο Αγιορείτικο Βήμα
Το 1998, φοιτητής τότε, για πρώτη φορά επισκέφθηκα το Άγιον Όρος και συγκεκριμένα την Ιερά Μονή Βατοπαιδίου. Θυμάμαι το πρώτο σοκ που έπαθα (με την καλή έννοια) όταν συνειδητοποίησα τον θείο έρωτα και την αγάπη προς τον Χριστό και την Υπεραγία Θεοτόκο που είχαν αλλά και βίωναν οι μοναχοί. Σύγκρινα τότε την μηδαμινή και τυπική μου παρουσία στην Εκκλησία με την αληθινή και ανόθευτη πίστη των μοναχών.

Η συνείδηση μου με έλεγχε ότι ήμουν πολύ μακριά από το Θεό γιατί εκκλησιαζόμουν από συνήθεια χωρίς μέσα μου (εσωτερικά) να αλλάζει κάτι προς το καλύτερο δηλαδή για καθαρισμό από τα πάθη και τις αδυναμίες μου.

Κοντά στους μοναχούς βίωσα την αληθινή λατρεία και πίστη στο Τριαδικό Θεό αλλά και την θυσιαστική αγάπη που είχαν προς όλους τους ανθρώπους.

Ἡ Ἁγία Βαρβάρα ἡ Μεγαλομάρτυς

Ημ. Εορτής: 4 Δεκεμβρίου Ημ. Γέννησης: Ημ. Κοιμήσεως: Ημ. Ανακομιδής Λειψάνων: Πολιούχος: Δράμας Λοιπές πληροφορίες: Εορταζόμενο όνομα: Βαρβάρα

Ἀποτελεῖ κόσμημα τῶν μαρτύρων τοῦ 3ου αἰώνα μ.Χ. Ὁ πατέρας της ἦταν ἀπὸ τοὺς πιὸ πλούσιους εἰδωλολάτρες τῆς Ἠλιουπόλεως καὶ ὀνομαζόταν Διόσκορος. Μοναχοκόρη ἡ Βαρβάρα, διακρινόταν γιὰ τὴν ὀμορφιὰ τοῦ σώματός της, τὴν εὐφυΐα καὶ σωφροσύνη της. Στὴν χριστιανικὴ πίστη κατήχησε καὶ εἵλκυσε τὴν Βαρβάρα μία εὐσεβῆς χριστιανὴ γυναίκα. Τὴν ζωή της μέσα στὸ εἰδωλολατρικὸ περιβάλλον ἡ Βαρβάρα περνοῦσε «ἐν πάσῃ εὐσεβείᾳ καὶ σεμνότητι». Δηλαδὴ μὲ κάθε εὐσέβεια καὶ σεμνότητα.

Μεγαλώνοντας έξυπνα παιδιά

Η εξυπνάδα δεν είναι μόνο έμφυτη, είναι κάτι που μαθαίνεται. Κι εμείς οι γονείς μπορούμε να εκπαιδεύσουμε τα παιδιά μας να γίνουν έξυπνα, αρκεί να ξέρουμε πώς.

Η εκπαίδευση των παιδιών δεν εξαρτάται μόνο από τα όσα μαθαίνουν σε μια αίθουσα σχολείου. Μαθήματα παίρνουν και από το σπίτι τους. Τα μηνύματα των γονιών, ο τρόπος που τους απευθύνονται, το πώς τα αντιμετωπίζουν, είναι πράγματα που επηρεάζουν τα παιδιά καθοριστικά. Φροντίστε, λοιπόν, όσα τους προσφέρετε να τα εφοδιάζουν με τις κατάλληλες ικανότητες και δεξιότητες που θα τα συντροφεύουν σε όλη τους τη ζωή και θα τα βοηθήσουν στην προσωπική και επαγγελματική τους πορεία.

Σε αυτήν την κατεύθυνση υπάρχουν διάφοροι τρόποι, κυρίως μέσα από το παιχνίδι, που μπορεί να φανούν τόσο διασκεδαστικοί όσο και χρήσιμοι.

Απόστολος Ανδρέας ο Πρωτόκλητος

Η μικρή αυτή ταινία είναι ρωσικής παραγωγής. Ως εκ τούτου, αναφορικά με κάποια γεγονότα του βίου του Αγίου Αποστόλου Ανδρέα, πηγή τους αποτελεί η ρωσική παράδοση. Σύμφωνα με τον καθ΄ ημάς Συναξαριστή, ο Άγιος Ανδρέας καρφώθηκε (δεν δέθηκε με σχοινιά) πάνω στον σταυρό (σχήματος Χ), ίσως μάλιστα και ανάποδα (υπάρχουν τέτοιες εικονογραφήσεις). Το ότι έφθασε μέχρι το σημερινό Κίεβο κι ότι ευλόγησε τον τόπο και προφήτεψε την δόξα της Εκκλησίας στη Ρωσία, είναι ρωσικός θρύλος. Μιά μικρή επισήμανση:

Ὁ Ἅγιος Ἀγγελὴς ὁ Νεομάρτυρας γιατρὸς ἀπὸ τὸ Ἄργος

	Ημ. Εορτής: 3 Δεκεμβρίου Ημ. Γέννησης: Ημ. Κοιμήσεως: 3 / 12 / 1813 Ημ. Ανακομιδής Λειψάνων: Πολιούχος: Λοιπές πληροφορίες: Εορταζόμενο όνομα:
Εὐλαβής, φιλήσυχος, φιλακόλουθος καὶ εὐσεβῆς ὁ Ἀγγελής, ἔκανε τὸ ἐπάγγελμα τοῦ γιατροῦ στὸ Ἄργος. Σὲ κάποια θρησκευτικὴ συζήτηση μὲ ἕναν Γάλλο, ὑπεραμύνθηκε τὴν Χριστιανικὴ πίστη καὶ δέχτηκε νὰ μονομαχήσει χωρὶς ὅπλο μὲ τὸν Γάλλο, ποὺ ἦταν ὁπλισμένος. Ὁ Γάλλος μπροστὰ στὴν πίστη τοῦ Ἀγγελῆ δείλιασε καὶ ὁ Ἀγγελὴς ἀναδείχτηκε καὶ ἐπίσημα νικητής.

Πόνος: Ο πιο φρικτός φίλος του ανθρώπου

Έχει δίκαιο ο μοναχός αυτός, όταν λέει ότι ο πόνος φέρνει στην ψυχή περισσότερη ωφέλεια από οτιδήποτε άλλο. Να προσπαθήσουμε αυτό να το εξηγήσουμε. Μέσα μας, το θέλουμε δεν το θέλουμε, το καταλαβαίνουμε δεν το καταλαβαίνουμε, έχουμε πολύ φιλαυτία, πολύ εγωισμό...
Όσο κι αν προσπαθεί κανείς με την προσευχή του ή με άλλους τρόπους να ξεφύγει από τον εαυτό του και να δοθεί στον Χριστό, δεν είναι εύκολο να το κάνει, διότι λυπάται τον εαυτό του, αγαπά τον εαυτό του και δεν αντέχει να τον ζορίσει, να τον κουράσει παραπάνω από όσο δέχεται ο εαυτός του.
Είναι δηλαδή σαν τον γιατρό, όσο καλός γιατρός κι αν είναι κάποιος όταν χειρουργεί άλλους, εάν υποθέσουμε ότι θα θελήσει να κάνει έστω και μία μικρή επέμβαση στον εαυτό του δεν θα τα καταφέρει, καθώς θα βλέπει ότι κόβει τον ίδιο τον εαυτό του, το χέρι του δεν θα είναι σταθερό, θα αρχίσει να τρέμει. Μόνος του κανείς δεν σφάζει τον εαυτό του.

Η ΑΓΙΑ ΜΥΡΟΠΗ

γεννήθη καί ἐβαπτίσθη στήν Ἔφεσο. Ἔμεινε ὀρφανή ἀπό πατέρα σέ μικρή ἡλικία καί ἀνατράφηκε μέ τά νάματα τῆς πίστης στόν Χριστό ἀπό τήν μητέρα της, πού καταγόταν ἀπό τήν Χίο. Συνέλεγε καί ἔδινε στούς χριστιανούς τό μῦρο, πού ἀνέβλυζε ἀπό τόν τάφο τῆς Ἁγίας Ἑρμιόνης τετάρτης θυγατρός τοῦ Ἁγίου Φιλίππου τοῦ Ἀποστόλου, καί ἀπό αὐτό ὀνομάσθηκε Μυρόπη. Κατά τόν διωγμόν τοῦ Δεκίου ἐναντίον τῶν Χριστιανῶν (249 – 251), ἦλθε στή Χίο μέ τήν μητέρα της καί διέμενε στά κτήματά της μελετώντας τήν Ἁγία Γραφή καί προσευχομένη, ἐβοηθοῦσε δέ μέ ἐλεημοσύνες πολλούς πάσχοντες καί ἀσθενεῖς.