Oι άγιοι ακούνε τις προσευχές μας ;

Πολύ χαίρομαι που σου άρεσαν όσα σου έγραψα για τον αιθέρα. Δέξου πως υπάρχει και κράτα τον αδιάλειπτα στο νου σου. Θα δεις πόσο θα σε βοηθήσει αυτό. Εξηγεί τόσα πράγματα, δίνει τόση παρηγοριά!
Ίσως έχεις ακούσει κάποιους να ρωτάνε: «Πώς ακούνε οι άγιοι τις προσευχές μας;». Ίσως κι εσύ η ίδια να έχεις αναρωτηθεί για το ίδιο πράγμα. Απαντήσεις και απαντήσεις έχουν δοθεί, μα το ερώτημα παραμένει ακόμη αναπάντητο. Κατά τη γνώμη μου, αν δεχθούμε την ύπαρξη ενός στοιχείου, όπως ο αιθέρας, τότε δεν είναι δυνατό να μην ακούνε οι άγιοι τις προσευχές μας.

Ὁ Ἅγιος Κόνων ὁ Ἴσαυρος

5 ΜΑΡΤΙΟΥ Ὁ Ἅγιος Κόνων γεννήθηκε περὶ τὰ τέλη τοῦ 1ου αἰῶνα μ.Χ. στὴ Βαδινή, χωριὸ τῆς Ἰσαυρίας τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καὶ ἔζησε στοὺς Ἀποστολικοὺς χρόνους. Οἱ γονεῖς του, Νέστωρ καὶ Νάδα ἦταν ἀρχικὰ εἰδωλολάτρες. Σὲ νεαρὴ ἡλικία ἔγινε Χριστιανὸς καὶ ὅταν οἱ γονεῖς του τὸν πίεσαν νὰ νυμφευθεῖ, συμφώνησε μὲ τὴ σύζυγό του νὰ ζοῦν ὡς ἀδελφοὶ ἀφιερωμένοι στὸν Θεό. Στὸ Συναξάρι ἀναφέρεται, ὅτι τὸν Ἅγιο καθοδηγοῦσε ὁ Ἀρχιστράτηγος Μιχαήλ, ὁ ὁποῖος καὶ τὸν βάπτισε, τοῦ δίδαξε τὸ Ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος, μετέδωσε τὰ Θεία Μυστήρια σὲ αὐτόν, μέχρι τέλους τῆς ζωῆς του, τοῦ συμπαραστεκόταν καὶ τοῦ χορήγησε μάλιστα καὶ τὴ χάρη τῶν παράδοξων θαυμάτων.

Ὁ Ὅσιος Γεράσιμος ὁ Ἰορδανίτης

4 Μαρτίου

Ὁ Ὅσιος Γεράσιμος ὁ Ἰορδανίτης γεννήθηκε στὴ Λυκία τὸν 5ο αἰῶνα μ.Χ., ἀπὸ εὐσεβεῖς καὶ ταπεινοὺς γονεῖς καὶ ἐκ βρέφους ἀφιερώθηκε στὸν Θεό. Σὲ νεαρὴ ἡλικία ἀσπάσθηκε τὴν αἵρεση τῶν Μονοφυσιτῶν παρασυρόμενος ἀπὸ τοὺς ὀπαδοὺς τοῦ αἱρετικοῦ ψευδοπατριάρχου Θεοδοσίου, φανατικοῦ μονοφυσίτου Αἰγυπτίου μοναχοῦ, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν ἀπουσία τοῦ Πατριάρχου Ἰουβεναλίου (422 – 453 μ.Χ.), βοηθούμενος καὶ ὑπὸ τῆς βασιλίσσης Εὐδοκίας, κατόρθωσε νὰ καταλάβει τὸν πατριαρχικὸ θρόνο τῶν Ἱεροσολύμων καὶ νὰ προβεῖ σὲ ἀνεκδιήγητες σκληρότητες ἐπὶ εἴκοσι μῆνες (451 – 453 μ.Χ.). Ἀκόμη καὶ αὐτὸς ὁ πανίερος ναὸς τῆς Ἀναστάσεως ἔγινε θέατρο ἀπερίγραπτων σκηνῶν καὶ ἐπὶ πλέον ἡ ταραχὴ ἐξαπλώθηκε ἀνὰ τὴν Παλαιστίνη.

 

Ἡ Θαυματουργός εἰκών τῆς Παναγίας Νεαμονητίσσης

ΓΟΝΕΙΣ, ΣΤΡΩΣΤΕ ΣΥΧΝΑ ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΤΡΑΠΕΖΙ!

Περνάμε, αναμφίβολα, δύσκολες οικονομικά εποχές με τριάντα σχεδόν τοις εκατό ανέργους άνδρες και γυναίκες και διπλάσιο ποσοστό νεολαίας…

Περνάμε, αυτό μετράει διαχρονικά ακόμη περισσότερο κατά την ταπεινή μου γνώμη, δύσκολες ψυχολογικά εποχές που θα στιγματίσουν βαθειά τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας.

Κατέθεσα τις προάλλες εδώ μερικές σκέψεις μου με το τίτλο «εμείς TV και καναπέ, η νεολαία ανεργία και φραπέ!…»

Διαπιστώνω, όπως όλοι μας, ότι χάθηκε η συνοχή στον κοινωνικό μας ιστό, λιγόστεψαν οι παρέες και οι βεγγέρες, μηδενίζεται καθημερινά η όρεξή μας για σχέσεις κοινωνικές…

ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ: «Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ»

«Εάν κάποιος δεν με κατέκρινε για περιττή φιλοδοξία, θα μπορούσες να δεις καθημερινά να χύνω πηγές από δάκρυα, αλλά αυτές τις πηγές των δακρύων μου τις γνωρίζει το σπιτάκι μου και η ερημιά.

Πράγματι πιστέψτε με, για μεν τη δική μου σωτηρία έχασα κάθε ελπίδα, θρηνώντας όμως τα δικά σας, δεν μου μένει ευκαιρία να πενθώ για τα δικά μου αμαρτήματα, τόσο πολύ είστε σεις τον παν για μένα.

Και αν αντιληφθώ να προκόβετε εσείς στην αρετή, δεν αισθάνομαι, εξ αιτίας της μεγάλης χαράς, τα δικά μου αμαρτήματα, αν πάλι δω να μη προκόβετε, τότε πάλι, λόγω της μεγάλης μου λύπης, παραβλέπω τα δικά μου, και νιώθω μεν μεγάλη χαρά για τα δικά σας αγαθά, και αν ακόμα είναι αμέτρητα τα κακά που με πιέζουν... κυριεύομαι δε από υπερβολική λύπη για τα δικά σας λυπηρά, και αν ακόμα είναι αμέτρητα τα κατορθώματα μου. Διότι ποια ελπίδα υπάρχει για το δάσκαλο, όταν το ποίμνιο είναι διεφθαρμένο; Ποια ζωή; Ποια προσδοκία; Με ποιο θάρρος θα σταθεί μπροστά στο Θεό; Τι θα πει;

Σκέψεις πορευόμενοι στην Καθαρά Δευτέρα και προς την Μεγάλη Σαρακοστή...

Από την Καθαρά Δευτέρα, αρχίζει η Μεγάλη Σαρακοστή. Την Κυριακή της Τυρινής Κυριακή της συγνώμης και έπειτα, οι ημέρες του πένθους και της νηστείας. Σωματικής,  κυρίως όμως πνευματικής νηστείας.
Η εκκλησία μας πενθεί και αρχίζει από πρωίας με πολύωρες κατανυκτικές ακολουθίες και προσευχές. Οι περισσότεροι όμως από εμάς  ακολουθούμε λαϊκές παραδόσεις και όχι θρησκευτικές .
Θα  στρώθουμε στο γλέντι, στο χορό . Βέβαια, το να πετάξουν τα παιδιά μαςτο χαρταετό τους δεν είναι κακό, ούτε που θα γιορτάσουμε τα κούλουμα και άλλα έθιμα…θα πρέπει όμως να μην μείνουμε μακριά ,(και αυτό είναι το σημαντικό νόημα της Καθαράς Δευτέρας),από αυτό που ζητά αυτή την ημέρα η Ορθόδοξος Εκκλησία μας!
Αρκετοί  θα νηστέψουμε με αλάδωτες τροφές, και άλλοι θα κάνουμε μονοήμερη νηστεία,κι αυτή είναι η πρώτη καλή αρχή της Μεγάλης Σαρακοστής. Η Καθαρά Δευτέρα είναι ημέρα πένθους για την εκκλησία μας και έτσι για τους Ορθοδόξους Χριστιανούς.

Καθαρά Δευτέρα

.....Με την Καθαρά Δευτέρα ξεκινά η Σαρακοστή για την Ορθόδοξη εκκλησία, ενώ ταυτόχρονα σημάνει το τέλος των Απόκρεω. Η Καθαρά Δευτέρα ονομάστηκε έτσι γιατί οι Χριστιανοί «καθαρίζονταν» πνευματικά και σωματικά. Είναι μέρα νηστείας αλλά και μέρα αργίας για τους Χριστιανούς. Η νηστεία διαρκεί για 40 μέρες, όσες ήταν και οι μέρες νηστείας του Χριστού στην έρημο.

Οἱ Ἅγιοι Βασιλίσκος, Εὐτρόπιος καὶ Κλεόνικος οἱ Μάρτυρες

3 Μαρτίου

Οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες Βασιλίσκος, Εὐτρόπιος καὶ Κλεόνικος κατάγονταν ἀπὸ τὴν Ἀμάσεια τοῦ Πόντου καὶ ἔζησαν κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Μαξιμιανοῦ (286 – 305 μ.Χ.). Ἦταν στρατιῶτες καὶ συγγενεῖς τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Τήρωνος. Ὡς Χριστιανοὶ διαβλήθηκαν στὸν ἡγεμόνα Ἀσκληπιόδοτο, ὁ ὁποῖος τοὺς συνέλαβε καὶ τοὺς βασάνισε σκληρά. Ὅμως οἱ Μάρτυρες, ἀφοῦ παρουσιάσθηκε σὲ αὐτοὺς ὁ Κύριος καὶ ὁ Ἅγιος Μεγαλομάρτυρας Θεόδωρος, ἔγιναν ὑγιεῖς.

2 Μαρτίου 2014 - Κυριακὴ τῆς Τυροφάγου

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Ἀριθμὸς 9

Κυριακὴ τῆς Τυροφάγου

2 Μαρτίου 2014

Ματθαίου στ, 14-21

Ἡ Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ εἶναι ἡ κατανυκτικότερη περίοδος τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους. Συνιστᾶ μοναδικὴ εὐκαιρία τὴν ὁποία καλεῖται ὁ κάθε πιστὸς νὰ ἀδράξει σὲ μία πρόκληση πνευματικῶν ἀναβάσεων. Ἡ Ἐκκλησία μας κάνει λόγο γιὰ «καιρὸ εὐπρόσδεκτο, καιρὸ μετανοίας», στὸν ὁποῖο μᾶς προτρέπει: «ἀποθώμεθα τὰ ἔργα τοῦ σκότους καὶ ἐνδυσώμεθα τὰ ὄπλα τοῦ φωτός…». Εὐπρόσδεκτος καιρὸς σημαίνει τὸν καιρὸ τῆς χάριτος. Εἶναι ὁ χρόνος κατὰ τὸν ὁποῖο ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ ν’ ἀποκτήσει ἀντοχὲς γιὰ νὰ διεξάγει τὸν ἀγῶνα τὸν καλό. Ἂν ὁλόκληρο τὸ χρόνο οἱ πιστοὶ  προσβλέπουν στὸν ἀγῶνα τῆς πίστεως, πολὺ περισσότερο ὀφείλουν νὰ ἐντείνουν τὴν προσπάθειά τους αὐτὴ τὴν εὐλογημένη περίοδο. Ἂν πάντοτε ἔχουν χρέος νὰ ἐργάζονται τὴ σωτηρία τους, ἀκόμη περισσότερο καὶ μὲ πολὺ μεγαλύτερο ζῆλο ἐπιβάλλεται νὰ τὸ πράττουν τώρα κατὰ τὴν περίοδο τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, στὴν ὁποία εἰσερχόμαστε. Αὐτὸ ἀκριβῶς μᾶς συμβουλεύει ἡ μητέρα μας Ἐκκλησία, ὅταν μᾶς λέει: «Τὸ στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέωκται, οἱ βουλόμενοι ἀθλῆσαι εἰσέλθετε, ἀναζωσάμενοι τὸν καλόν της νηστείας ἀγῶνα. Οἱ γὰρ νομίμως ἀθλοῦντες, δικαίως στεφανοῦνται…».