Οἱ Ἅγιοι Ἀκίνδυνος, Ἀφθόνιος, Πηγάσιος, Ἐλπιδοφόρος (ἢ Ἐλπιδηφόρος) καὶ Ἀνεμπόδιστος

Ημ. Εορτής: 2 Νοεμβρίου

Ἦταν ἀξιωματοῦχοι τοῦ Πέρσου βασιλιὰ Σαπὼρ τοῦ Β’. Ἐπειδή, ὅμως, ὁμολόγησαν ὅτι εἶναι χριστιανοί, συνελήφθησαν καὶ μαστιγώθηκαν σκληρά. Ἔπειτα, τοὺς ἔριξαν στὶς φλόγες μιᾶς μεγάλης φωτιᾶς. Ἀλλὰ οἱ θερμὲς δεήσεις τους πρὸς τὸν Θεὸ προκάλεσαν φοβερὴ θύελλα μὲ βροχή, ποὺ ἔσβησε τὴν φωτιά. Αὐτὸ προκάλεσε φόβο στοὺς Πέρσες , καὶ τὸν ἴδιο τὸ Σαπώρ, μὲ ἀποτέλεσμα να’ ἀναβάλει, τὸν θάνατο τῶν γενναίων χριστιανῶν. Ἀλλὰ μετὰ μερικὲς μέρες, τοὺς ἔφερε καὶ πάλι στὸ κριτήριο. Ἀφοῦ εἶδε ὅτι δὲν μποροῦσε νὰ ἀλλάξει τὸ χριστιανικό τους φρόνημα, ἀποκεφάλισε πρῶτο τὸν Ἀφθόνιο. Ἔπειτα, ἀπευθυνόμενος στὸν Ἐλπιδοφόρο, τοῦ εἶπε νὰ φανεῖ λογικός, σὰν ἐγγράμματος ποὺ ἦταν καὶ μποροῦσε νὰ διακρίνει τὸ ψέμα ἀπὸ τὴν ἀλήθεια. Ὁ Ἐλπιδοφόρος του ἀποκρίθηκε ὅτι γι’ αὐτὸ ἀκριβῶς πιστεύει στὸν Χριστό, διότι Αὐτὸς εἶναι «ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή». Δηλαδὴ ὁ σωστὸς δρόμος, ποὺ ὁδηγεῖ στὴν ἀπόλυτη ἀλήθεια καὶ στὴν πραγματικὴ καὶ πηγαία ζωή, ποὺ ἀξίζει κανεὶς νὰ πεθάνει γι’ αὐτή. Ἡ ἀπάντηση τοῦ Ἐλπιδοφόρου ἐξαγρίωσε τὸν Σαπὼρ καὶ ἀμέσως τὸν ἀποκεφάλισε. Οἱ θυσίες αὐτὲς ἐνθάρρυναν ἀκόμα περισσότερο τοὺς ὑπολοίπους, καὶ ἔμειναν ἀκλόνητοι στὴν πίστη τους. Τότε ὁ Σαπὼρ διέταξε νὰ τοὺς ρίξουν μέσα σὲ ἀναμμένο καμίνι. Ἔτσι, μαρτυρικὰ καὶ ἔνδοξα, παρέδωσαν ὅλοι τὴν μακαρία ψυχή τους στὸ ζωοδότη Χριστό.

 

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΟΥΡΙΑΣ (1811-1881)

ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ

Υπό Δρ. Φιλ. – Ιστορίας Μαρίας-Ελευθερίας Γ. Γιατράκου

 

Σπουδαίοι Διδάσκαλοι του Γένους, μορφωμένοι Έλληνες και κάποιοι από αυτούς κληρικοί, κόσμησαν τον χώρο της ελληνικής παιδείας και συνέβαλαν τα μέγιστα στην ελευθερίαν της πατρίδας μας με την διδασκαλίαν, το ήθος, τις ανεκτίμητης αξίας προσπάθειές τους. Σχεδόν όλοι από αυτούς συνέδεσαν το όνομά τους και το εκπαιδευτικό τους έργο με την Χίο το ακριτικό και συγχρόνως μαρτυρικό νησί του Αιγαίου.

Ακροθιγώς αναφέρονται μορφές Διδασκάλων που κατάγονταν από Χίο ή υπήρξαν άρρηκτα συνδεδεμένοι με την περίφημη Σχολή της Χίου.

Κορυφαία μορφή του Νεοελληνικού Διαφωτισμού ο Αδαμάντιος Κοραής, καταγόμενος εκ Χίου, φρόντιζε συνεχώς για την  πνευματική ανάπτυξη της νήσου, στέλλοντας βιβλία και ενισχύοντας την Βιβλιοθήκη της Σχολής, τη σημερινή Βιβλιοθήκη. Ο Νεόφυτος Βάμβας, σπουδαίος κληρικός και μεταφραστής της Αγίας Γραφής. Δίδαξε στη Σχολή της Χίου, στην Ιόνιο Ακαδημία και στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ο Δωρόθεος Πρώιος, Χίος λόγιος, και Μητροπολίτης Αδριανουπόλεως, ο οποίος διετέλεσε Διευθυντής στη Σχολή της Χίου και σε Πατριαρχική Σχολή και εισήγαγε την διδασκαλία των θετικών επιστημών και των μαθηματικών.

 

Οἱ Ἅγιοι Κοσμᾶς καὶ Δαμιανός οἱ Ἀνάργυροι καὶ Θαυματουργοί

Ημ. Εορτής: 1 Νοεμβρίου Ημ. Γέννησης: Ημ. Κοιμήσεως: Ημ. Ανακομιδής Λειψάνων: Πολιούχος: Λοιπές πληροφορίες: Εορταζόμενο όνομα: Κοσμᾶς, Δαμιανός, Ἀργύρης, Ἀργυρῶ, Ἀνάργυρος

Οἱ Ἅγιοι αὐτοὶ κατάγονταν ἀπὸ τὴν Ἀσία. Οἱ γονεῖς τους ἦταν ἄριστο πρότυπο χριστιανῶν συζύγων. Ὅταν ἡ μητέρα τους Θεοδότη ἔμεινε χήρα, ἀφιέρωσε κάθε προσπάθειά της στὴν χριστιανικὴ ἀνατροφὴ τῶν δύο παιδιῶν της, Κοσμᾶ καὶ Δαμιανοῦ. Τοὺς δύο ἀδελφοὺς διέκρινε μεγάλη εὐφυΐα καὶ ἐπιμέλεια, γι’ αὐτὸ καὶ σπούδασαν πολλὲς ἐπιστῆμες. Ἰδιαίτερα ὅμως, ἐπιδόθηκαν στὴν ἰατρικὴ ἐπιστήμη, τὴν ὁποία ἐξασκοῦσαν σὰν διακονία φιλανθρωπίας πρὸς τὸν πλησίον. Θεράπευαν τὶς ἀσθένειες τῶν ἀνθρώπων, καὶ ἰδιαίτερα τῶν φτωχῶν, χωρὶς νὰ παίρνουν χρήματα, γι’ αὐτὸ καὶ ὀνομάστηκαν Ἀνάργυροι. Πολλοὶ ἀσθενεῖς ποὺ θεραπεύθηκαν ἤθελαν νὰ τοὺς εὐχαριστήσουν. Ἀλλὰ αὐτοί, δὲν δέχονταν τὶς εὐχαριστίες καὶ ἀπαντοῦσαν μὲ τὸν ὀρθὸ λόγο τῆς Ἁγίας Γραφῆς: «Ἡ εὐλογία καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ σοφία καὶ ἡ εὐχαριστία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δύναμης καὶ ἡ ἰσχὺς τῷ Θεῷ ἡμῶν εἰς τοὺς αἰώνας τῶν αἰώνων». Δηλαδή, ὅλος ὁ ὕμνος καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ σοφία καὶ ἡ εὐχαριστία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δύναμη καὶ ἡ ἰσχύς, ἀνήκει στὸ Θεό μας, στοὺς αἰῶνες τῶν αἰώνων. Ἔτσι ταπεινὰ ἀφοῦ διακόνησαν σὲ ὅλη τους τὴ ζωὴ τὸν πλησίον, πέθαναν εἰρηνικὰ καὶ ἐτάφησαν στὴν τοποθεσία Φερεμά.

Οἱ Ἅγιοι Στάχυς, Ἀπελλῆς, Ἀμπλίας, Οὐρβανός, καὶ Νάρκισσος οἱ Ἀπόστολοι ἐκ τῶν 70

Ημ. Εορτής: 31 Οκτωβρίου

Καὶ οἱ πέντε ἄνηκαν στοὺς ἑβδομήκοντα Ἀποστόλους τοῦ Κυρίου. Καὶ ὅλοι τους ὑπῆρξαν «Χριστοῦ εὐωδία τῷ Θεῷ ἐν τοὶς σωζομένοις». Δηλαδὴ εὐωδία Χριστοῦ, εὐχάριστη στὸ Θεό, καὶ εὐωδία μεταξὺ τῶν σῳζόμενων ποὺ ἄκουγαν ἀπ’ αὐτοὺς τὸ σωτήριο μήνυμα τοῦ Εὐαγγελίου. Ὁ Στάχυς ἔγινε πρῶτος ἐπίσκοπος Βυζαντίου, καὶ ἀφοῦ διάνυσε 16 χρόνια στὸ ἀποστολικὸ κήρυγμα, εἰρηνικὰ ἀναπαύθηκε ἐν Κυρίῳ. Ὁ Ἀπελλῆς ἔγινε ἐπίσκοπος Ἡράκλειας καὶ πολλοὺς ἔφερε στὴν χριστιανικὴ πίστη. Ὁ Ἀμπλίας ἔγινε ἐπίσκοπος Ὀδυσουπόλεως καὶ ὁ Οὐρβανός, ἐπίσκοπος Μακεδονίας. Ἐπειδὴ καὶ οἱ δυὸ γκρέμιζαν τὰ εἴδωλα, θανατώθηκαν μαρτυρικά. Ὁ Νάρκισσος χειροτονήθηκε ἐπίσκοπος Ἀθηνῶν. Ἡ ἀλήθεια, ὅμως, τοῦ Εὐαγγελίου, τὴν ὁποία δίδασκε μὲ ζῆλο, ἐξήγειρε τοὺς εἰδωλολάτρες, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ τὸν βασανίσουν καὶ νὰ παραδώσει τὴν ψυχή του μαρτυρικά.

ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 • ΙΕΡΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΝΑΟΣ XIOY ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

 

«Το Πνευματικό Βάρος του Ιστορικού “ΟΧΙ” και η Ευθύνη του Παρόντος»

 

ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΕΙΣ ΕΠΙΣΗΜΩΝ

• Σεβασμιώτατε, • Κύριε Δήμαρχε,

• Σεβαστοί Πατέρες, • Κύριε Ταξίαρχε

• Κύριε Εκπρόσωπε της Κυβέρνησης, • Κύριοι Εκπρόσωποι των Ενόπλων

Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας,

• Κύριε Βουλευτή, • Εκπρόσωποι των Δικαστικών και

Εκπαιδευτικών Αρχών,

• Κύριε Αντιπεριφερειάρχη, • Κυρίες και κύριοι,

 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ

Στον χώρο αυτόν της προσευχής και της συλλογικής μνήμης, η αναφορά στο έπος του 1940

οφείλει να απομακρυνθεί από τον θόρυβο των επιφανειακών εντυπώσεων και να αναζητήσει

το εσωτερικό, πνευματικό βάρος της ιστορικής εκείνης καμπής.

Η άρνηση της υποταγής τον Οκτώβριο του 1940 δεν υπήρξε ένα τυχαίο ξέσπασμα. Υπήρξε η

συνειδητή μαρτυρία ενός λαού που, αναγνωρίζοντας την υπέρτατη αξία της ελευθερίας και του

ανθρώπινου προσώπου, επέλεξε τη θυσία ως πράξη υπέρτατου χρέους απέναντι στην ιστορική

του συνέχεια.

Ι. ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΙΣΧΥΟΣ ΕΝΑΝΤΙ ΗΘΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ

Για να αποτιμήσει κανείς τη βαρύτητα της απόφασης εκείνης, οφείλει να ανασυνθέσει τη

γεωπολιτική πραγματικότητα του φθινοπώρου του 1940. Η Ευρώπη βίωνε μια βαθιά κρίση του

ανθρωπιστικού της πολιτισμού. Ο ολοκληρωτισμός είχε επιβάλει ως αξίωμα το δίκαιο του

ισχυρού, καταλύοντας τη διεθνή νομιμότητα. Κράτη με ισχυρότατες δομές και βιομηχανική

παραγωγή είχαν υποκύψει μέσα σε ελάχιστες εβδομάδες, επιλέγοντας τη συνθηκολόγηση

μπροστά στον φόβο.

 (60.13) ΕΣΠΕΡΙΝΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΣΕΒ ΜΗΤΡΟ ΧΙΟΥ Κ ΜΑΡΚΟΥ ΜΕ ΘΕΜΑ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΑΠΟ Ι Μ ΝΑΟ ΧΙΟΥ 28-10-2026

Η Αγία Σκέπη 28 Οκτωβρίου 2026

 

Γιορτάζουμε κάθε χρόνο στις 28 Οκτωβρίου την εορτή της αγίας Σκέπης. Και για την γιορτή αυτή συμβαίνει αυτό που λέγει ο άγιος Χρυσόστομος για τις μεγάλες γιορτές της Εκκλησίας μας, ότι πολλοί γιορτάζουν τις μεγάλες γιορτές, ξέρουν το όνομά τους, δεν ξέρουν όμως το βαθύτερο νόημά τους, ούτε το μήνυμα που θέλει να εξαγγείλει η Εκκλησία μας μέσω των εορτών αυτών. Και αυτό γιατί οι περισσότεροι, λέγει ο ιερός πατήρ, έρχονται στην Εκκλησία από συνήθεια και όχι από ευσέβεια. Γι’ αυτό ας ασχοληθούμε σήμερα με την υπόθεση της γιορτής καθώς και για το μήνυμά της προς το λαό του Θεού.

Πως καθιερώθηκε η γιορτή της αγίας Σκέπης.

Στα χρόνια του βασιλέως Λέοντος του Μεγάλου (457-474 μ. Χ.) ζούσε στην Κων/πολη ο όσιος Ανδρέας, ο κατά Χριστόν σαλός. Σαλός είναι ο τρελλός και κατά Χριστόν σαλοί ονομάζονται κάποιοι άγιοι, οι οποίοι κάνανε κάποια περίεργα και παράλογα πράγματα, με απώτερο σκοπό να τους θεωρούν παλαβούς ή παλιανθρώπους και να μη τους τιμούν οι άνθρωποι· και έτσι αυτοί να ζουν εν ταπεινώσει και αφανεία. Μια νύχτα που γινότανε αγρυπνία στο ναό της Παναγίας των Βλαχερνών, ο όσιος Ανδρέας μαζί με τον μαθητή του Επιφάνιο, που έγινε αργότερα πατριάρχης Κων/πόλεως (520-536 μ. Χ.), είδαν την Υπεραγία Θεοτόκο οφαλμοφανώς, όχι σε όραμα, να μπαίνει από την κεντρική πύλη του ναού. Την συνόδευαν οι παρθένοι Ιωάννης ο Πρόδρομος και Ιωάννης ο Θεολόγος και πλήθος αγγέλων. Αφού μπήκε μέσα στο ναό προχώρησε στον σολέα. Εκεί γονάτισε και προσευχήθηκε πολλή ώρα με θερμά δάκρυα υπέρ της σωτηρίας των πιστών, ενώ την βλέπανε μόνο ο Ανδρέας και ο Επιφάνιος. Αφού προσευχήθηκε για πολύ η Θεοτόκος σηκώθηκε και μπήκε μέσα στο ιερό, όπου φυλασσόταν το μαφόριο της δηλαδή το τσεμπέρι της, το πήρε στα χέρια της και βγαίνοντας έξω το άπλωσε πάνω από τους πιστούς, για να δείξει ότι τους σκέπει και τους προστατεύει.

 

 

 

Μνήμη Ἁγίας Σκέπης τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

Ημ. Εορτής: 28 Οκτωβρίου Ημ. Γέννησης: Ημ. Κοιμήσεως: Ημ. Ανακομιδής Λειψάνων: Πολιούχος: Λοιπές πληροφορίες: Εορταζόμενο όνομα: Νεφέλη

Διαβάζουμε: «Τῇ αὕτῃ ἡμέρᾳ τὴν ἀνάμνησιν ποιούμεθα τῆς Ἁγίας Σκέπης τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ Ἀειπαρθένου Μαρίας ἤτοι τοῦ ἱεροῦ αὐτῆς Μαφορίου, τοῦ ἐν τῷ σορῷ τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τῶν Βλαχερνῶν, ὄτε ὁ Ὅσιος Ἀνδρέας ὁ διὰ Χριστὸν σαλὸς κατεῖδεν ἐφηπλωμένην αὐτὴν ἄνωθεν καὶ πάντας τοὺς εὐσεβεῖς περισκέπουσαν». Λόγω τῶν πολλῶν θαυμάτων ἀπὸ τὴν Παναγία, ποὺ ἀνέφεραν οἱ Ἕλληνες στρατιῶτες στὸν Ἑλληνοϊταλικὸ πόλεμο τὸ 1940, ἡ Ἱερὰ Συνοδὸς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μὲ ἀπόφασή της τὸ 1952, καθιέρωσε νὰ ἑορτάζεται ἡ Ἅγια Σκέπη τῆς Θεοτόκου ἀντὶ γιὰ τὴν 1η Ὀκτωβρίου, στὶς 28 Ὀκτωβρίου. Ἡ ἑορτὴ τῆς Ἅγιας Σκέπης τῆς Θεοτόκου ἡ ὁποία τελοῦνταν ἀπὸ παλαιότατων χρόνων τὴν 1η Ὀκτωβρίου, ἦταν ἀνάμνηση τοῦ θαύματος τὸ ὁποῖο εἶδε ὁ Ὅσιος Ἀνδρέας. Κατὰ τὴ διάρκεια μιᾶς ἀγρυπνίας στὸ παρεκκλήσι τῆς «Ἅγιας Σοροῦ» τοῦ ναοῦ τῶν Βλαχερνῶν στὴν Κωνσταντινούπολη, ὁ Ὅσιος Ἀνδρέας εἶδε τὴν Θεοτόκο νὰ προχωράει ἀπὸ τὶς βασιλικὲς πύλες πρὸς τὸ θυσιαστήριο ἀνάμεσα σὲ λευκοφορους ἅγιους, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ξεχώριζαν ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος καὶ ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος.

 

Ὁ Ἅγιος Νέστωρ ὁ Μάρτυρας

Ημ. Εορτής: 27 Οκτωβρίου Ημ. Γέννησης: Ημ. Κοιμήσεως: Ημ. Ανακομιδής Λειψάνων: Πολιούχος: Λοιπές πληροφορίες: Εορταζόμενο όνομα: Νέστορας

Ὁ Νέστορας ἦταν πολὺ νέος στὴν ἡλικία, ὡραῖος στὴν ὄψη καὶ γνώριμός του Ἁγίου καὶ ἐνδόξου Δημητρίου. Ὁ Νέστορας, λοιπόν, βλέποντας ὅτι ὁ αὐτοκράτωρ Διοκλητιανὸς χαιρόταν γιὰ τὶς νῖκες κάποιου σωματώδους βαρβάρου, ὀνομαζόμενου Λυαίου, μίσησε τὴν ὑπερηφάνειά του. Βλέποντας ὅμως καὶ τὰ θαύματα τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, πῆρε θάρρος. Πῆγε λοιπὸν στὴν φυλακή, ὅπου ἦταν κλεισμένος ὁ Μεγαλομάρτυρας, καὶ ἔπεσε στὰ πόδια του. «Δοῦλε τοῦ Θεοῦ Δημήτριε», εἶπε, «ἐγὼ εἶμαι πρόθυμος νὰ μονομαχήσω μὲ τὸ Λυαῖο, γι’ αὐτὸ προσευχήσου γιὰ μένα στὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ». Ὁ Ἅγιος, ἀφοῦ τὸν σφράγισε μὲ τὸ σημεῖο τοῦ τιμίου Σταυροῦ, τοῦ εἶπε ὅτι καὶ τὸν Λυαῖο θὰ νικήσει καὶ γιὰ τὸν Χριστὸ θὰ μαρτυρήσει. Τότε, λοιπόν, ὁ Νέστορας μπῆκε στὸ στάδιο χωρὶς φόβο καὶ ἀνεφώνησε: «Θεὲ τοῦ Δημητρίου, βοήθει μοι». Καὶ ἀφοῦ πολέμησε μὲ τὸν Λυαῖο, τοῦ κατάφερε δυνατὸ χτύπημα μὲ τὸ μαχαῖρι του στὴν καρδιὰ καὶ τὸν θανάτωσε. Ἐξοργισμένος τότε ὁ Διοκλητιανός, διέταξε καὶ σκότωσαν μὲ λόγχη τὸ Νέστορα, ἀλλὰ καὶ τὸν Δημήτριο.

ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΣ κ. ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΧΟΥΛΗ ΣΤΗ ΒΟΛΙΣΣΟ

 

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ ΤΩΝ 100 ΧΡΟΝΩΝ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΤΗΣ ΒΟΛΙΣΣΟΥ	Βολισσός 25 Οκτωβρίου 2026
	ΠΡΟΣ τα Μ.Μ.Ε.
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Η εκπαιδευτικός κ. Γεωργία Χούλη, Πρόεδρος του «Φάρου Βαρβασίου» θα εκφωνήσει τον πανηγυρικό της ημέρας, στη διάρκεια της δοξολογίας για την 28η Οκτωβρίου, στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως Σωτήρος Χριστού Βολισσού. Η δοξολογία θα τελεστεί την Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2026 και θα ξεκινήσει στις 10.30 π.μ. Η κ. Γεωργία Χούλη υπηρέτησε, ως καθηγήτρια αγγλικής φιλολογίας, στο πρόγραμμα Πρόσθετης Διδακτικής Στήριξης των Λυκειακών Τάξεων Βολισσού, από το 2005 μέχρι το 2007. Υπενθυμίζεται ότι στο πλαίσιο του εορτασμού των 100 χρόνων του σχολείου, καλούνται – τιμής ένεκεν - ως ομιλητές στις εθνικές επετείους εκπαιδευτικοί που υπηρέτησαν, κατά το παρελθόν, στα σχολεία της Βολισσού. Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ

Η Ιερά Μητρόπολις Χίου εμπράκτως στο πλευρό των πολυτέκνων οικογενειών

 

Σε συνέχεια της χορηγίας 1000 ευρώ στην βάπτιση του τρίτου τέκνου των οικογενειών, που κατοικούν στην ηρωική νήσο των Ψαρών, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χίου, Ψαρών και Οινουσσών κ. Μάρκος ανεκοίνωσε την Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2026 ότι η χορηγία θα επεκταθεί και στις πολύτεκνες οικογένειες της Χίου με 500 ευρώ στην βάπτιση του τετάρτου τέκνου και 1000 ευρώ στην βάπτιση από το πέμπτο τέκνο και άνω. Η δαπάνη αυτή θα καλύπτεται από το πόσο της αυξήσεως, που εδόθη στους Αρχιερείς. 

Μια εκκλησιαστική διακονία, η οποία στα ακριτικά νησιά μας αποκτά μεγάλη εθνική σημασία. 

Ο Σεβασμιώτατος Έφορος Βιβλιοθήκης της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

 

Κατά την γενικήν συνέλευσιν της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ την 23ην Οκτωβρίου 2026 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χίου, Ψαρών και Οινουσσών κ Μάρκος εξελέγη παμψηφεί Έφορος Βιβλιοθήκης της Εταιρείας διά την περίοδον 2026-2029.

Σημειωθήτω ότι είναι η δευτέρα φορά, κατά την οποίαν ο Σεβασμιώτατος εκλέγεται εις το Διοικητικόν Συμβούλιον της ως είρηται Επιστημονικής Εταιρείας. 

 

Ὁ Ἅγιος Ἰάκωβος ὁ Ἀπόστολος καὶ Ἀδελφόθεος

Ημ. Εορτής: 23 Οκτωβρίου Εορταζόμενο όνομα: Ἰάκωβος

Ἡ παράδοση ἀναφέρει ὅτι ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς γιοὺς τοῦ Ἰωσὴφ ἀπὸ ἄλλη γυναίκα, γι’ αὐτὸ ὀνομαζόταν ἀδελφὸς τοῦ Κυρίου. Ἡ συγγενική του ὅμως σχέση μὲ τὸν Κύριο δὲν εἶναι ὁμόφωνα καθορισμένη. Ἀλλὰ τὸ γεγονὸς εἶναι ὅτι ὁ Ἰάκωβος ὁ ἀδελφόθεος ἔγινε πρῶτος ἐπίσκοπος Ἱεροσολύμων καὶ εἶναι αὐτὸς ποὺ ἔγραψε τὴν πρώτη Θεία Λειτουργία τῆς χριστιανικῆς Ἐκκλησίας. Ὁ Ἰάκωβος, λοιπόν, ποίμανε τὴν Ἐκκλησία τῶν Ἱεροσολύμων μὲ δικαιοσύνη, μὲ γενναία στοργὴ καὶ στερεότητα στὴν πίστη. Αὐτὸ ὅμως, ἐξήγειρε τὴ μοχθηρία καὶ τὴν κακουργία τῶν Ἰουδαίων. Ἀφοῦ τὸν ἔπιασαν, τὸν ἔριξαν πάνω ἀπὸ τὸ πτερύγιο τοῦ Ναοῦ, καὶ ἐνῷ ἀκόμα ἦταν ζωντανός, τὸν ἀποτελείωσαν μὲ ἄγριο κτύπημα ροπάλου στὸ κεφάλι. Ἔργο τοῦ Ἰακώβου εἶναι καὶ ἡ Καθολικὴ Ἐπιστολή του στὴν Καινὴ Διαθήκη, στὴν ὁποία νὰ τί μας συμβουλεύει, σχετικὰ μὲ τὸ πὼς πρέπει νὰ χειριζόμαστε τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ: «Γίνεσθε ποιηταὶ λόγου καὶ μὴ μόνον ἀκροαταί, παραλογιζόμενοι ἑαυτούς». Δηλαδὴ νὰ γίνεσθε ἐκτελεστὲς καὶ τηρητὲς τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ καὶ ὄχι μόνο ἀκροατές. Καὶ νὰ μὴ ξεγελᾶτε τὸν ἑαυτό σας, μὲ τὴν ἰδέα ὅτι εἶναι ἀρκετὸ καὶ μόνον νὰ ἀκούει κανεὶς τὸ λόγο. (Ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου, φέρεται καὶ τὴν Κυριακὴ μετὰ τὴν Γέννηση τοῦ Χριστοῦ, μαζὶ μὲ τὴν μνήμη τοῦ Δαβὶδ τοῦ Προφήτου καὶ Ἰωσὴφ τοῦ μνήστορος, συνοδευόμενη μὲ τὸ ἀκόλουθο δίστοιχο: «Σὺ τέκτονος παῖς, ἀλλὰ ἀδελφὸς Κυρίου, τοῦ πάντα τεκτήναντος, ἐν λόγῳ, μάκαρ». Τελεῖται δὲ αὐτῷ ἡ Σύναξις ἐν τῷ σεπτῷ αὐτοῦ Ναῷ τὸ ὄντι ἔνδοθεν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐν τοὶς Χαλκοπρατείοις. Πατμιακὸς κώδικας: 266).

 

 Δρ. Μαρία – Ελευθερία Γ. Γιατράκου

 

 

 Παύλος Μελάς ο πρωτοπόρος και

Πρωτομάρτυρας του Μακεδονικού Αγώνα

 

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΓΙΑ ΤΑ 122 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΡΩΙΚΟ

ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΙΚΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟ

 

 

 

Αθήνα 2025

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αφιερώνεται ευγνωμόνως

στην Μαρία Μιχ. Κασάπα

και στις θυγατέρες της

Ειρήνη και Μάλαμα

Αντί προλόγο

  Η ελληνική Ιστορία, στη διαχρονική της ροή έχει να επιδείξει αναστήματα εξέχοντα, που με την παιδεία, το ήθος της, τις άριστες οικογενειακές καταβολές τους, τον ηρωισμό και το θυσιαστικό τους πνεύμα λάμπρυναν τις σελίδες της κι’ έγιναν σύμβολα προς μίμηση. Ένα τέτοιο ανάστημα που με την μοναδική του παρουσία στον Μακεδονικό Αγώνα σημάδεψε τον ιστορικό χρόνο, υπήρξεν ο Παύλος Μελάς, γνωστός με το ψευδώνυμό του «Μίκης Ζέζας». Ο πρωτοπόρος, εμψυχωτής, πρωτομάρτυρας του Μακεδονικού Αγώνα.

Προερχόμενος από την πατριαρχική οικογένεια των Μελάδων, που εργάσθηκαν, διέπρεψαν σε διάφορες χώρες της Ευρώπης και στη Ρωσία, διακρινόμενοι μεταξύ των άλλων ευσήμων Ελλήνων της διασποράς, διαδραμάτισε όπως και οι έξοχοι πρόγονοί του σημαίνοντα πατριωτικό ρόλο, δόξασε την Ελλάδα και το όνομά του ταυτίσθηκε με την χρυσή σελίδα του Μακεδονικού Αγώνα.

Το γενεαλογικό του δένδρο έχει τα επιδείξει ήρωες  στις διάφορες φάσεις και μάχες του νεότερου Ελληνισμού, μορφωμένους και καταξιωμένους με επιφανείς θέσεις πολιτειακές, συγγραφείς, μεγάλους ευεργέτες και χορηγούς σε πολλούς τομείς στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, αγνούς, ανιδιοτελείς, ιδεολόγους.

            Μέσα σε ένα τέτοιο θερμοκήπιο βλάστησε κι’ ανατράφηκε ο Παύλος Μελάς του οποίου η όλη προσωπικότητα και η λαμπρή βιοτροχιά δικαιολογείται από τον βαθύ του πόθο να δοθεί ολόψυχα «εις τον πλησίον και εις τον τόπον του». Χαρακτηριστικά τα ίδια του τα λόγια: «Δεν υπάκουσα παρά εις μίαν ιδέαν, να φανώ χρήσιμος εις τον πλησίον και εις τον τόπον μου».

            Με πίστη βαθιά στο Θεό που σε κάθε ευκαιρία εξεδήλωνε, με αγάπη προς την πατρίδα άμετρη, με αφοσίωση στα ιδανικά της φυλής, αποτελεί για όλες τις εποχές υπόδειγμα προς μίμησιν.

            Στις 13 Οκτωβρίου 1904 ο Παύλος Μελάς έπεσεν ηρωικώς για την πατρίδα.

            Θα γράψει γι’ αυτόν ο Ίων Δραγούμης:

« Ο Μελάς… με τη σπίθα που άναψε στον καθένα, πολλοί που ήταν τυφλοί ως τότε, είδαν».

            Κι’ ο Κωστής Παλαμάς παιανίζοντας με την ποιητική του λύρα στίχους δωρικούς, θα πει:

« Πλατιά του ονείρου μας η γη κι’ απόμακρη.

   Και γέρνεις εκεί και σβεις γοργά.

   Ιερή στιγμή. Σαν πιο πλατιά τη δείχνεις, και τη φέρνεις σαν πιο κοντά».

 (57.27) ΕΣΠΕΡΙΝΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΣΕΒ ΜΗΤΡΟ ΧΙΟΥ Κ ΜΑΡΚΟΥ ΜΕ ΘΕΜΑ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΑΠΟ Ι Μ ΝΑΟ ΧΙΟΥ 21-10-2026

 

Ὁ Ὅσιος Ἱλαρίων ὁ Μέγας

Ημ. Εορτής: 21 Οκτωβρίου Ημ. Γέννησης: Ημ. Κοιμήσεως: 371 Ημ. Ανακομιδής Λειψάνων: Πολιούχος: Λοιπές πληροφορίες: Εορταζόμενο όνομα:

Λίγα χιλιόμετρα πιὸ πάνω ἀπὸ τὴ δαντελωτὴ ἀκρογιαλιὰ τῆς Κερύνειας καὶ σὲ ὕψος δυὸ χιλιάδες περίπου πόδια ἀπὸ τὴν ἐπιφάνεια τῆς θάλασσας ὀρθώνεται ἕνα γιγαντιαῖο ὕψωμα ἀποκομμένο ἀπὸ τὴν ὑπόλοιπη ὀροσειρὰ τοῦ Πενταδάκτυλου. Στὴν κορυφὴ τοῦ ὑψώματος αὐτοῦ μὲ τὴν πανοραμικὴ θέα εἶναι κτισμένο ἀπὸ χρόνια ἕνα φρούριο, τὸ γνωστὸ φρούριο τοῦ Ἁγίου Ἰλαρίωνα.   Γιὰ τὴν προσφορὰ τοῦ φρουρίου στοὺς ἀγῶνες τοῦ νησιοῦ γιὰ ἐλευθερία καὶ τὶς παραδόσεις καὶ τοὺς θρύλους ποὺ ἔχουν δημιουργηθεῖ γύρω ἀπ’ αὐτό, πολλὰ εἰπώθηκαν καὶ γράφηκαν μέχρι σήμερα. Γιὰ τὸν Ἅγιο Ἰλαρίωνα ὅμως τὸν μεγάλο ἐρημίτη καὶ ἀσκητή, ποὺ μὲ τὸ ὄνομά του, τὸ ὕψωμα τοῦτο μπῆκε στὴν ἱστορία, πολὺ λίγα ἔχουν γραφεῖ καὶ σὲ πολὺ πιὸ λίγους εἶναι γνωστά. Τὴν παράλειψη αὐτὴ, ἀπαράδεκτη γιὰ χριστιανοὺς ὀρθοδόξους ποὺ κατοικοῦν μία νῆσο μ’ ἕνα τόσο τιμητικὸ προσωνύμιο — «Νῆσος τῶν Ἁγίων» – ἐπιθυμοῦν νὰ θεραπεύσουν οἱ γραμμὲς ποὺ ἀκολουθοῦν. Θεωροῦμε τὴν πράξη τούτη σὰν ἕνα χρέος. Χρέος ὄχι μονάχα σ’ ἐκείνους ποὺ ἔφυγαν. Ἀλλὰ πρὸ παντὸς χρέος σ’ αὐτοὺς ποὺ ζοῦν καὶ θέλουν καὶ ἀναζητοῦν γιὰ τὴν ζωὴ τοὺς πρότυπα. Ναί! Πρότυπα ἠθικὰ ποὺ νὰ τὰ πλησιάσουν καί, κατὰ τὸ μέτρο τοῦ δυνατοῦ, νὰ τὰ μιμηθοῦν.

Ἀνακοίνωσις Ἱεροῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ Χίου, τῶν Ἁγίων Μηνᾶ, Βίκτωρος καί Βικεντίου.

 

Ἀνακοίνωσις

Ἱεροῦ  Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ Χίου,

τῶν Ἁγίων Μηνᾶ, Βίκτωρος καί Βικεντίου.

***

Φέρεται εἰς γνῶσιν τῶν εὐσεβῶν Χριστιανῶν, ὃτι τήν προσεχή Τρίτην, 20ην Ὀκτωβρίου ἐ.ἒ, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τήν Ἱεράν μνήμην τῆς Ὁσίας Μητρός  ἡμῶν

Ματρώνης τῆς Χιοπολίτιδος.

Εἰς τόν Ἱερόν Μητροπολιτικόν Ναόν Χίου, τήν παραμονήν τῆς ἑορτῆς, ἡμέραν Δευτέραν καί ὣραν 6ην μ.μ.  θά τελεσθῇ ὁ ἑόρτιος Ἑσπερινός   καί τήν κυριώνυμον ἡμέραν, Τρίτην, τό πρωί, ὁ Ὂρθρος καί ἡ Θεία Λειτουργία, εἰς τό Νότιον Ἱερόν Παραβήμα τοῦ Ἱ.  Ναοῦ, τό ἀφιερωμένον  εἰς τήν Ἁγίαν.

Παρακαλοῦμεν, ὅπως προσέλθετε εἰς συμπροσευχήν.

Ἐκ τοῦ Ἱεροῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ Χίου.

 

Ὁ Προφήτης Ὠσηέ

Ημ. Εορτής: 17 Οκτωβρίου

Ἦταν γιὸς τοῦ Βεηρεῖ ἀπὸ τὴν Βελεμῶθ τῆς φυλῆς Ἰσάχαρ καὶ ἔζησε τὸν ὄγδοο αἰώνα π.Χ., ἐπὶ βασιλέων τοῦ Ἰούδα, Ὀζίου, Ἰωάθαμ, Ἄχαζ, Ἐζεκία καὶ τοῦ Ἰσραὴλ Ἱεροβοὰμ Β’. Στὴν Παλαιὰ Διαθήκη, εἶναι ὁ πρῶτος ἀπὸ τοὺς δώδεκα μικροὺς λεγόμενους προφῆτες. Ὁ Ὠσηὲ ἦταν ψυχὴ γεμάτη ἀπὸ ζῆλο γιὰ τὸ θεῖο Νόμο, γι’ αὐτὸ καὶ στὸ προφητικό του βιβλίο καταγγέλλει εὐθέως τὸν λαὸ τοῦ Ἰσραήλ, ποὺ εἶχε μολυνθεῖ ἀπὸ τὴν εἰδωλολατρία. Οἱ συμβολισμοὶ του θεωροῦνται δυσεξήγητοι, ἀλλὰ σαφέστατα ἐκδηλώνει τὴν πίστη του στὸν Σωτήρα Χριστό. Μάλιστα, ὁ ἴδιος ὁ Κύριός μας χρησιμοποίησε μία σπουδαία φράση τοῦ Ὠσηέ, πρὸς τοὺς Φαρισαίους (Ματθ. θ’ 3), ἡ ὁποία λέει: «Ἔλεος θέλω καὶ οὐ θυσίαν καὶ ἐπίγνωσιν Θεοῦ ἢ ὁλοκαυτώματα». Δηλαδή, λέει ὁ Θεὸς μέσω τοῦ Ὠσηέ: «Προτιμῶ τὴν εἰρηνικὴ ἀγάπη σας πρὸς ἐμένα καὶ ὄχι τὶς τυπικὲς θυσίες, καὶ θέλω νὰ ἔχετε ἐπίγνωση τοῦ θείου θελήματος περισσότερο, παρὰ τὰ χωρὶς νόημα καὶ οὐσία ὁλοκαυτώματα ποὺ προσφέρετε». Ἐπίσης, φράσεις τοῦ Ὠσηὲ χρησιμοποίησαν καὶ οἱ Ἀπόστολοι Πέτρος καὶ Παῦλος στὶς ἐπιστολές τους. Ὁ Ὠσηὲ λέγεται ὅτι ἔζησε 75 χρόνια, καὶ μετὰ παρέδωσε στὸ Θεὸ τὴν δίκαια ψυχή του.