ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΧΙΟΥ

ΧΙΟΣ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΑ

Λογότυπο τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Χίου

γιά τό 1821

*

Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Χίου, Ψαρῶν καί Οἰουσσῶν μέ αἰσθήματα

φιλοθεΐας καί φιλοπατρίας παρουσιάζει τό λογότυπό της γιά τήν

ἐπέτειο τῶν 200 ἐτῶν ἀπό τήν ἔναρξη τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως

τοῦ 1821 ΄΄γιά τοῦ Χριστοῦ τήν Πίστη τήν Ἁγία καί τῆς Πατρίδος

τήν Ἐλευθερία΄΄. Σ’ αὐτό παρουσιάζεται ἡ Ἑλληνική Σημαία μέ

τόν Σταυρό τοῦ Χριστοῦ μας, ΄΄τό σημεῖον δι’ οὗ πάντοτε

νικῶμεν΄΄, ὅπως ἄλλωστε ἀναφέρεται καί στόν ΄΄Ὕμνον εἰς τήν

Ἐλευθερίαν΄΄ τοῦ Διονυσίου Σολωμοῦ

΄΄Τοῦτο ἀνίσως μελετᾶτε

ἰδοὺ ἐμπρός σας τὸν Σταυρό:

Βασιλεῖς, ἐλᾶτε, ἐλᾶτε,

καὶ κτυπήσετε κι ἐδῶ!΄΄,

καθώς καί μέ τά χρώματα τοῦ οὐρανοῦ καί τῆς θάλασσας, πού

προσδιορίζουν τό Αἰγαῖό μας. Στό κέντρο δεσπόζει ὁ γνωστός

ἀδριάντας τοῦ Κωνσταντίνου Κανάρη στό μέσον τοῦ Δημοτικοῦ

Κήπου τῆς Χίου. Ἕνας ἥρωας, πού τιμᾶ τήν Μητρόπολή μας γιά τήν

πίστη του στό Χριστό, τήν ἀγάπη του στήν Ἑλλάδα, τήν οἰκογένεια

πού δημιούργησε, τόν ἡρωϊσμό, τά νικηφόρα ἀνδραγαθήματά του

στόν ἀγῶνα, τήν τιμιότητα καί τήν σοβαρότητά του ἀργότερα στόν

πολιτικό στίβο: Τό ἀρχέτυπο γιά κάθε Νεοέλληνα. Ἡ παρουσία στόν

Δημοτικό Κῆπο, ἀνάμεσα στίς προτομές τόσων ἐπιφανῶν Χίων τῶν

γραμμάτων καί τῶν ἀγώνων (Συκουτρῆς, Βερίτης, Ἀγγουλές,

Περρίκος καί ἄλλοι) τόν καθιστοῦν παράγοντα ἑνότητος τῆς

πολιτιστικῆς καί κοινωνικῆς ζωῆς τοῦ τόπου μας. Ἡ εὐρύτερη

περιοχή τοῦ χώρου, ἡ Πλατεία Βουνακίου, τόπος θυσίας τῶν

Νεομαρτύρων, δεικνύει τά ἱερά θεμέλια τοῦ ’21.

Παράλληλα ἡ μορφή του καί ἡ ἐπιγραφή τῶν λόγων του,

΄΄τίποτ’, ἀρχόντοι, δέν φελᾶ, μονάχα τό καράβι΄΄, συνδέει τήν

Χίο, (ὅπου ἐπραγματοποίησε τό κορυφαῖο ἡρωϊκό του ἐπίτευγμα), τά

Ψαρά (τήν γενέτειρά του) καί τίς Οἰνοῦσσες (στήν Πλατεῖα

Ναυτοσύνης ὑπάρχει ὁ ἀναγραφόμενος στίχος), τά εὐλογημένα νησιά

τῆς Μητροπόλεώς μας. Ἀκόμη ἡ ἀναφορά τοῦ στίχου αὐτοῦ δεικνύει

τόν βαθύτατο ἰσχυρό δεσμό τῆς Χίου μέ τήν θάλασσα, τήν

ναυτιλία, ΄΄τό μέγα τῆς θαλάσσης Κράτος΄΄.

Εὐχόμεθα τό σύμβολο αὐτό νά ἐμπνεύσει ὅλους μας ὥστε

ἔχοντας νεκρούς ἄφθαρτους, νά πάψει ἡ ζωή μας νά εἶναι στεῖρα

(πρβλ. Ἀριστ. Βαλαωρίτη: ΚΑΝΑΡΗΣ