ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ ΚΑΙ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΝΕΑ ΜΟΝΗ ΧΙΟΥ

 

 Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Χίου ἀνακοινώνει, ὅτι τήν Παρασκευή 27^η Μαρτίου 2026  καί ὥρα  21.00 στήν Ἱερά Νέα Μονή θά τελεσθεῖ ἀπό τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Χίου κ. Μᾶρκο, μέ βυζαντινή μεγαλοπρέπεια καί ἐκκλησιαστική λαμπρότητα, ἡ Ἀκολουθία τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου μετά Ἀρχιερατικῆς Ἱερᾶς Ἀγρυπνίας.

          Ἐφέτος, μάλιστα, συμπληρώνονται 1.400 χρόνια ἀπό τότε πού ἐπίσημα ἐψάλη ἐπ’ ἐκκλησίας καί μέ ὄρθιους ὅλους τούς πιστούς  ὁ “Ἀκάθιστος Ὕμνος” τήν νύκτα τῆς 7ης Αὐγούστου 626 στόν ἱστορικό Ἱ. Ναό τῶν Βλαχερνῶν Κωνσταντινουπόλεως, ὡς ὀφειλόμενη εὐχαριστία καί δοξολογία πρός τόν Θεόν καί τήν Παναγίαν, τήν Ἐλευθερώτρια καί Σώτειρα τῆς Πόλεως καί τοῦ ὅλου Κράτους ἀπό τούς Ἀβάρους καί τούς Πέρσες.  

           

(ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ)

Πανενοριακόν Μνημόσυνον στήν Ἐνορία Ἱεροῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ

 

Φέρεται σέ γνώση τῶν εὐσεβῶν Χριστιανῶν, ὃτι τήν  προσεχῆ  Κυριακή, 29ην Μαρτίου 2026 (Ε’ Νηστειῶν),  στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό, κατά τό πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας, θά ψαλῇ Ἱερό  Μνημόσυνο γιά τήν ἀνάπαυση τῶν ψυχῶν πάντων τῶν ἀπ΄ αἰῶνος διατελεσάντων Ἱερέων, Διακόνων, Ἐπιτρόπων, Ἱεροψαλτῶν, Νεωκόρων, Κτιτόρων, Εὐεργετῶν, Δωρητῶν, τῶν Μελῶν τοῦ Φιλοπτώχου Ταμείου καί  τῶν Ἐνοριτῶν τοῦ Ἱ. ἡμῶν Ναοῦ.

Εἶναι χρέος μας νά συμμετάσχομε καί νά συμπροσευχηθοῦμε  γιά τήν μακαρία ἀνάπαυσή τους.

Ἐκ τοῦ Ἱ. Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ Χίου

 Λαμπρός εορτασμός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και της Εθνικής Παλιγγενεσίας στην Ι. Μ. Αγίας Λαύρας

Σύναξις Ἀρχαγγέλου Γαβριήλ

 

Ημ. Εορτής: 26 Μαρτίου Ημ. Γέννησης: Ημ. Κοιμήσεως: Ημ. Ανακομιδής Λειψάνων: Πολιούχος: Λοιπές πληροφορίες: Εορταζόμενο όνομα:

Τὸ ὄνομα Γαβριὴλ σημαίνει τὴν ἰσχὺ τοῦ Θεοῦ. Ὁ Ἄρχων Γαβριὴλ εἶναι ἕνας ἐκ τῶν τριῶν Ἀγγέλων ποὺ ἀναφέρονται στὴν Ἁγία Γραφή. Ἀπεστάλη ἀπὸ τὸν Θεὸ στὸν Ζαχαρία, γιὰ νὰ τοῦ ἀναγγείλει τὴν γέννηση τοῦ Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου, στὴν Παρθένο Μαριάμ, γιὰ νὰ τὴν χαιρετίσει καὶ νὰ φέρει τὸ μήνυμα τῆς ἐπικείμενης γέννησης τοῦ Λυτρωτοῦ καὶ στὸν Προφήτη Δανιήλ, γιὰ νὰ ἐξηγήσει τὰ ὁράματα τὰ ὁποῖα εἶχε δεῖ αὐτὸς καὶ νὰ ἀποκαλύψει τὸν χρόνο τῆς ἐλεύσεως τοῦ Μεσσία. Ἡ Ἐκκλησία τιμᾶ τὴν Σύναξη τοῦ Ἀρχαγγέλου Γαβριήλ, ἐπειδὴ προανήγγειλε τὴ Σάρκωση τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ.

Εὐαγγελισμὸς τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

 

Ημ. Εορτής: 25 Μαρτίου Ημ. Γέννησης: Ημ. Κοιμήσεως: Ημ. Ανακομιδής Λειψάνων: Πολιούχος: Τήνου, Βράσταμα Χαλκιδικῆς Λοιπές πληροφορίες: Εορταζόμενο όνομα: Εὐάγγελος, Εὐαγγελία

Ἡ λειτουργικὴ παράδοση καὶ ἡ Ὀρθόδοξη πνευματικότητα τοποθετοῦν σὲ ἰδιαίτερη θέση τὴν σημερινὴ ἑορτὴ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου. Καὶ εἶναι ἀλήθεια ὅτι οἱ θεομητορικὲς ἑορτὲς πλουτίζουν τὴν λειτουργική μας ζωή, γιατί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ πάντοτε ἀτενίζει μὲ ἰδιαίτερη ἀγάπη καὶ σεβασμὸ τὴν μεσίτρια τοῦ οὐρανοῦ. Οἱ θεολογικοὶ λόγοι καὶ ὕμνοι στὴν Κυρία Θεοτόκο εἶναι σὲ τελευταία ἀνάλυση δοξολογία στὸν Λόγο τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἔγινε ἄνθρωπος γιὰ τὴν σωτηρία τοῦ ἀνθρώπινου γένους. Τὸ μόνο ὄνομα τῆς Θεοτόκου, Μητέρα τοῦ Θεοῦ, περιέχει ὅλο τὸ μυστήριο τῆς οἰκονομίας τῆς σωτηρίας, λέγει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός. Ἀποδεικνύεται ἔτσι ὅτι ἡ Μητέρα τοῦ Χριστοῦ ἀποκαλύπτεται στοὺς πιστοὺς ὡς ἡ κατ’ ἐξοχὴν μάρτυς τοῦ γεγονότος, πὼς ὁ Θεὸς προσέλαβε πραγματικὰ τὴν ἀνθρώπινη φύση, στὴν ὁποία ἄνοιξε τὸν δρόμο τῆς σωτηρίας. Σωτηρία ποὺ ἀποβαίνει πραγματικότητα καὶ γεγονὸς ποὺ σημαίνει τὴν ἔλευση τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Σὲ μία ὁμιλία του ὁ Βασίλειος Σελευκείας σημειώνει χαρακτηριστικά: «Θεοτόκος ἐστί τε καὶ λέγεται. Ἄρα τίς ἐστι ταύτης ὑψηλοτέρα ὑπόθεσης;… ὡς γὰρ οὐκ ἔστιν εὔκολον νοεῖν τε καὶ φράζειν Θεόν, μᾶλλον δὲ καθάπαξ ἀδύνατον, οὕτως τὸ μέγα τῆς Θεοτόκου μυστήριον, καὶ διανοίας καὶ γλώττης ἐστὶν ἀνώτερον. Ἐπεὶ οὖν Θεὸν σαρκωθέντα τεκοῦσα Θεοτόκος ὀνομάζεται».

 

 

 

ΜΑΡΙΑ - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Γ. ΓΙΑΤΡΑΚΟΥ Δρ. Ἱστορίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

 

 

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣΟ ΓΕΡΟΣ ΤΟΥ ΜΩΡΙΑ

(3 Απριλίου 1770 – 4 Φεβρουαρίου 1843)

 

Ἕλληνας ἀρχιστράτηγος καί ἡγετική μορφή τῆς Ἐπανάστασης τοῦ 1821, ὁπλαρχηγός, πληρεξούσιος, Σύμβουλος τῆς Ἐπικρατείας. Μετά θάνατον τιμήθηκε ἀπό τήν Ἑλληνική Πολιτεία μέ τόν βαθμό τοῦ Στρατάρχη.

Καταγόταν ἀπό φημισμένη ἠρωϊκή οἰκογένεια μέ τό ἐπώνυμο Τσεργίνης. Ὁ πατέρας τοῦ πῆρε μέρος στήν ἔνοπλη ἐξέγερση τῶν Ὀρλωφικῶν καί σκοτώθηκε μαζί μέ δύο ἀδελφούς του. Ὁ Θόδωρος τόν ἀκολούθησε στίς διάφορες περιπέτειές του. Ἔγινε ἁρματολός ἀπό 15 ἐτῶν καί ἡ δράση καί ἡ φήμη τοῦ ἁπλώθηκαν σ’ ὁλόκληρη τήν Πελοπόννησο. Τό 1802, ἐπειδή ἦταν ἐπικίνδυνος στούς κατακτητές, θέλησε ὁ Βοεβόδας τῆς Πάτρας νά τόν καταδικάσει σέ θάνατο, ἐκδίδοντας σουλτανικό φιρμάνι. Εἶχε πείρα καί γνώσεις στά στρατιωτικά θέματα ξηρᾶς καί θάλασσας καί πῆρε μέρος στίς ἐπιχειρήσεις τοῦ ρωσικοῦ στόλου κατά τόν ρωσσοτουρκικό πόλεμο. Καταδιωκόμενος ἀπό τούς Τούρκους κατέφυγε στά Κύθηρα καί ἀπό τό 1810 ὑπηρέτησε στό ἑλληνικό στρατιωτικό σῶμα τοῦ ἀγγλικοῦ στρατοῦ στή Ζάκυνθο καί ἔφθασε στό βαθμό τοῦ Ταγματάρχη. Μυήθηκε στήν Φιλική  Ἑταιρεία τό 1818. Ἐπέστρεψε στή Μάνη, ὅπου ἄρχισε νά προετοιμάζει τήν ἐπανάσταση στήν Πελοπόννησο, ἡ ὁποία ἀπέκτησε γερό στρατιωτικό ἔρεισμα, ὀφειλόμενο κατά μεγάλο μέρος στόν πατριωτισμό τοῦ ἀρχιστράτηγου τοῦ ἀγώνα Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Χαρακτηριστικά τά λόγια του: «Ὁ Θεός ὑπέγραψε τήν ἐλευθερία τῆς Ἑλλάδας καί δέν παίρνει πίστη στήν ὑπογραφή του».

ΜΑΡΙΑ - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Γ. ΓΙΑΤΡΑΚΟΥ Δρ. Ἱστορίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

 

 

 

ΑΝΤΑΥΓΕΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑ

ΤΗΣ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ 1821

 

 ΑΘΗΝΑΙ 2025

 

 «Ἄνευ τῆς ἐλευθερίας τί θὰ ἦτο ἡ Ἑλλὰς καὶ ἄνευ τῆς Ἑλλάδος τί θὰ ἦτο ὁ κόσμος!»

 Μὲ αὐτοὺς τοὺς δυνατοὺς στίχους καὶ μὲ αὐτὴν τὴν εὐγενῆ ποιητική του ρήση ὁ Γερμανὸς ποιητὴς Wilhelm Müller σφραγίζει τὴν ταυτότητα τῆς πατρίδας μας καὶ ἐπισημαίνει τὴν παγκοσμιότητα καὶ σημασία της.

 Κάθε φορὰ ποὺ ἡ ἀνακύκληση τοῦ χρόνου μᾶς ξαναφέρνει τὴν ἐθνική μας γιορτή, λογῆς-λογῆς συναισθήματα ἀναδεύουν στὸν ψυχικό μας χῶρο. Ἡ 25η Μαρτίου ἔρχεται κατανυκτική, πηδακίζοντας ἀπὸ τὶς ἐσώτερες πτυχὲς τῆς ὑπάρξεώς μας καὶ εὐγνώμονα συντονίζουμε τὴν φωνή μας πρὸς τὸν Δοτῆρα τῆς σωτηρίας μας, μὲ τὴν φωνὴν ἐκείνην τοῦ Ἱστορικοῦ τῆς ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως, Σπυρίδωνος Τρικούπη: «Αὕτη  ἡ ἡμέρα ἣν ἐποίησεν ὁ Κύριος. Ναί. Θεοῦ ποίημα εἶναι ἡ εἰκοστὴ πέμπτη Μαρτίου», εἶχε πεῖ ὁ τυρταιϊκὸς ἐκεῖνος διαλαλητής, ὡς ἐπίσημος πρεσβευτὴς τῆς ἐλεύθερης χώρας μας σὲ κάποιο συμπόσιο τοῦ Λονδίνου τὸ 1861.

 «Κάθε χρόνο τέτοια ἡμέρα, ξαναψέλνονται τὰ τροπάρια, ξαναϋψώνεται ἡ προσευχή, τὸ ἴδιο λιβάνι καίγεται, ἡ χιλιοειπωμένη ἀκολουθία ἀναβρύζει καὶ ἡ φωνὴ κρατιέται καθαρόηχη, κατανυχτική, λειτουργική», ὅπως εἶπε χαρακτηριστικὰ ὁ Κωστὴς Παλαμᾶς.

 Ἡ παροῦσα μικρὴ προσπάθεια ἂς συντελέσει στὴ δημιουργικὴ ἀναβίωση τῆς ἱστορικῆς μνήμης τοῦ ἔθνους, ὥστε νὰ μπορέσουμε μὲ μάτια καθάρια, χωρὶς παραχαράξεις καὶ ἱστορικὲς κακοποιήσεις, νὰ ἀνασυνθέσουμε τὴν ἐθνική μας μεγαλογραφία. Ὡς ἐθνικὴ γιορτὴ ἡ 25η Μαρτίου ὁρίστηκε μὲ βασιλικὸ διάταγμα τοῦ 1838 κι ὁ χαρακτήρας της εἶναι πολὺ προσφυῶς, διττός. Τὸ ἔθνος μας γιορτάζει τὴν ἡμέρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ του κατὰ τὴν ἴδια ἡμέρα ποὺ καὶ ἡ Ἐκκλησία μας γιορτάζει τὸν Εὐαγελισμὸν τῆς Θεοτόκου, κι «ἔτσι διατρανώνεται», ὅτι «Ἐκκλησία καὶ ἔθνος κοινὴν ἔχουν τὴν ἀφετηρίαν, κοινὴν καὶ τὴν τροχιά», καὶ ὅτι «Σταυρὸς καὶ Ἑλλάδα εἶναι ἡ διφυὴς λατρεία τοῦ ἀναστάντος Γένους».