Πανηγυρικός Εορτασμός του Αγίου Νεκταρίου στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Χίου

Φέρεται εἰς γνῶσιν τῶν εὐσεβῶν καὶ φιλαγίων χριστιανῶν τῆς καθ' ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως ὅτι, τὴν 9ην Νοεμβρίου, ἡ Ἁγία ἡμῶν Ἐκκλησία τιμᾷ καὶ γεραίρει τὴν σεπτὴν μνήμην τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Νεκταρίου, Ἐπισκόπου Πενταπόλεως τοῦ Θαυματουργοῦ.

Ἡ ἑορτὴ αὕτη ἐνέχει ἰδιαιτέραν ἱστορικὴν καὶ πνευματικὴν ἀξίαν διὰ τὴν τοπικὴν ἡμῶν Ἐκκλησίαν, καθὼς ὁ Ἅγιος Νεκτάριος ἐχειροτονήθη εἰς τὸν πρῶτον βαθμὸν τῆς ἱερωσύνης (διάκονος) ἐντὸς τοῦ Μητροπολιτικοῦ ἡμῶν Ναοῦ.

Μετὰ πάσης λαμπρότητος καὶ ἐκκλησιαστικῆς εὐπρεπείας, ὁ Μητροπολιτικός Ἱερός Ναὸς Χίου θὰ πανηγυρίσῃ τὴν μνήμην τοῦ Ἁγίου κατὰ τὸ ἀκόλουθον λατρευτικὸν πρόγραμμα:

• Κυριακή, 8 Νοεμβρίου 2026 (Παραμονὴ τῆς Ἑορτῆς):
  • Ὥρα 17:00: Ὁ Μέγας Πανηγυρικὸς  Ἑσπερινὸς.
  • Ὥρα 21:00: Τὸ ἴδιο βράδυ, θὰ ἀκολουθήσῃ Ἱερὰ Ἀγρυπνία διὰ τοὺς εὐλαβεῖς πιστούς.
• Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2026 (Κυριώνυμος Ἡμέρα):
  • Ὥρα 07:00: Ὁ Ὄρθρος καὶ ἐν συνεχείᾳ ἡ Πανηγυρικὴ  Θεία Λειτουργία.

Κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν ἱερῶν ἀκολουθιῶν, θὰ τεθοῦν εἰς  προσκύνησιν καὶ ἁγιασμὸν τῶν πιστῶν τὰ φυλασσόμενα Ἀρχιερατικὰ Ἄμφια τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν πολύτιμον πνευματικὸν θησαυρίσμα τοῦ Ναοῦ μας, καθὼς καὶ ἡ εἰκόνα Αὐτοῦ.

Προσκαλοῦνται οἱ εὐσεβεῖς χριστιανοὶ τοῦ νησιοῦ μας ὅπως προσέλθουν εἰς τὰς ἱερὰς ταύτας λατρευτικὰς συνάξεις, προκειμένου νὰ ἀσπασθοῦν τὰ ἱερὰ κειμήλια τοῦ Ἁγίου τῆς ὑπομονῆς καὶ τῶν θαυμάτων, ἐπικαλούμενοι τὴν κραταιὰν αὐτοῦ μεσιτείαν πρὸς τὸν Κύριον.

Ἐκ τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Συμβουλίου

 

 

Σύναξις Ἀρχαγγέλων Μιχαὴλ καὶ Γαβριὴλ καὶ πασῶν τῶν Ἀσωμάτων καὶ Οὐράνιων Δυνάμεων

Ημ. Εορτής: 8 Νοεμβρίου Ημ. Γέννησης: Ημ. Κοιμήσεως: Ημ. Ανακομιδής Λειψάνων: Πολιούχος: Λοιπές πληροφορίες: Εορταζόμενο όνομα: Μιχάλης, Μιχαηλία, Ἄγγελος, Ἀγγελική, Γαβριήλ, Γαβριέλλα, Σταμάτης, Σταματία, Ταξιάρχης

Ἡ Ἐκκλησία μας σήμερα γιορτάζει τὴν Σύναξη τῶν Ἀρχαγγέλων Μιχαὴλ καὶ Γαβριήλ, καθὼς καὶ τῶν ὑπολοίπων Ἀσωμάτων καὶ Οὐρανίων Ἀγγελικῶν Ταγμάτων. Ἡ Ἁγία Γραφή, ἀναφέρει σὲ πολλὰ σημεῖα τὴν ἐπικοινωνία τῶν ἀνθρώπων μὲ τοὺς ἀγγέλους καὶ ἰδιαίτερα μὲ τοὺς ἐπικεφαλεῖς τῶν ἀγγελικῶν ταγμάτων Μιχαὴλ καὶ Γαβριήλ. Συγκεκριμένα, ὁ Ἀρχάγγελος Μιχαὴλ ἐμφανίσθηκε στὸν Ἀβραὰμ γιὰ νὰ σώσει τὸν Ἰσαάκ, τὸν ὁποῖο ἦταν ἕτοιμος νὰ θυσιάσει κατ’ ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ, ποὺ θέλησε νὰ δοκιμάσει ἔτσι τὴν πίστη τοῦ δούλου του Ἀβραάμ, στὸν Λῶτ, γιὰ νὰ τὸν σώσει ὅταν ὁ Θεὸς ἀποφάσισε νὰ καταστρέψει τὰ Γόμορα, στὸν Πατριάρχη Ἰακώβ, στὸν μάντη Βαρλαάμ, στὸν Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ. Ἐπίσης ὁ Μιχαήλ, ἦταν αὐτὸς ποὺ ὁδήγησε τὸν λαὸ τοῦ Ἰσραὴλ στὴ φυγὴ ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο. Οἱ ἅγιες Γραφὲς ἀναφέρουν ἀκόμη πολλὰ θαύματα, τὰ ὁποία ἐπιτέλεσε ὁ ἀρχιστράτηγος Μιχαήλ.

 

Τιμητική Εκδήλωση στη Μνήμη και την Πνευματική Παρακαταθήκη του Αγίου Νεκταρίου

 

 

Ὁ Ἅγιος Παῦλος ὁ Ὁμολογητής καὶ Ἱερομάρτυρας

Ημ. Εορτής: 6 Νοεμβρίου

Ὁ Ἅγιος Παῦλος, ὁ Ὁμολογητὴς καταγόταν ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκη. Ὑπῆρξε γραμματέας τοῦ ἁγιοτάτου Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ἀλεξάνδρου. Ὅταν ἀπεβίωσε ὁ Ἀλέξανδρος, ὁ Παῦλος ἐξελέγχθηκε Πατριάρχης. Ὁ αὐτοκράτορας Κωνστάντιος, ὅταν τὸ πληροφορήθηκε δυσανασχέτησε, γιατὶ ἦταν ὀπαδὸς τῆς αἵρεσης τῶν Ἀρειανῶν. Ὅταν ὁ Κωνστάντιος ἐπέστρεψε ἀπὸ τὴν Ἀντιόχεια στὴν Κωνσταντινούπολη, ἀπομάκρυνε ἀπὸ τὸν πατριαρχικὸ θρόνο τὸν Παῦλο καὶ ἀνακήρυξε αὐθαίρετα Πατριάρχη, τὸν ἀρειανόφρονα Νικομηδείας Εὐσέβιο. Τότε ὁ Ἅγιος Παῦλος πῆγε στὴν Ρώμη. Ἐκεῖ βρῆκε τὸν Μέγα Ἀθανάσιο, τὸν ὁποῖο εἶχε ἀπομακρύνει ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας ὁ Κωνστάντιος. Πληροφορηθεῖς τὰ γεγονότα, ὁ αὐτοκράτορας Κώνστας, ἔστειλε γράμμα στὸν ἀδελφό του τὸν Κωνστάντιο, διαμαρτυρόμενος γιὰ τὴν στάση του. Ἔτσι ὁ Παῦλος καὶ ὁ Ἀθανάσιος ἐπανῆλθαν στὸ ἀξίωμά τους. Δυστυχῶς μετὰ ἀπὸ λίγο καιρὸ ὁ Κώνστας πέθανε.

Ὁ Μητροπολίτης Χίου προήδρευσε κατά τήν Δ' Συνεδρίαν τῆς ΛΣΤ΄ Πανορθοδόξου Συνδιασκέψεως διὰ θέματα Αἱρέσεων καὶ Παραθρησκείας

 

Ἀπὸ 3ης ἕως 5ης Νοεμβρίου 2026 ἐπραγματοποιήθη εἰς τὴν Κόρινθον ἡ ΛΣΤ΄ Πανορθόδοξος Συνδιάσκεψις Ἐντεταλμένων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καὶ Ἱερῶν Μητροπόλεων διὰ θέματα Αἱρέσεων καὶ Παραθρησκείας, μὲ θέμα «Μαγεία – Μαντεία – Ἀστρολογία – Μελλοντολογία».

Ἡ Συνδιάσκεψις ἐτύγχανε ὑπὸ τὴν αἰγίδα τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ Πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Ἱερωνύμου Β΄ καὶ διωργανώθη ἀπὸ τὴν Συνοδικὴν Ἐπιτροπὴν ἐπὶ τῶν Αἱρέσεων καὶ τὴν Ἱερὰν Μητρόπολιν Κορίνθου, Σικυῶνος, Ζεμενοῦ, Ταρσοῦ καὶ Πολυφέγγους.

Εἰς τὰς ἐργασίας τῆς Συνδιασκέψεως συμμετεῖχε καὶ ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χίου, Ψαρῶν καὶ Οἰνουσσῶν κ. Μᾶρκος, Μέλος τῆς Σ.Ε. Αἱρέσεων, ὁ ὁποῖος, τὸ ἀπόγευμα τῆς Τετάρτης 4ης Νοεμβρίου, προήδρευσεν κατὰ τὰς ἐργασίας τῆς Δ΄ Συνεδρίας.

 

Οἱ Ἅγιοι Γαλακτίων καὶ Ἐπιστήμη

Ημ. Εορτής: 5 Νοεμβρίου Ημ. Γέννησης: Ημ. Κοιμήσεως: 250 Ημ. Ανακομιδής Λειψάνων: Πολιούχος: Λοιπές πληροφορίες: Εορταζόμενο όνομα:

Ἔζησαν τὸν 3ο αἰῶνα μ.Χ., ὅταν αὐτοκράτορας ἦταν ὁ Δέκιος. Οἱ γονεῖς τοῦ Γαλακτίωνα, Κλειτοφῶν καὶ Λευκίππη, ἦταν πρῶτα εἰδωλολάτρες. Κάποιος, ὅμως, ἱερομόναχος, ποὺ ὀνομαζόταν Οὐνούφριος, τοὺς προσείλκυσε στὴν χριστιανικὴ πίστη. Ἀπὸ τότε διέθεταν τὰ πλούτη τους σὲ κάθε ἀγαθοεργία. Τὸν δὲ γιό τους Γαλακτίωνα ἀνέθρεψαν «ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου». Δηλαδή, μὲ παιδαγωγία καὶ νουθεσία, σύμφωνη μὲ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου. Καὶ ἡ παιδαγωγία αὐτὴ δὲν ἄργησε νὰ φέρει τοὺς θαυμαστοὺς καρπούς της. Ὁ Γαλακτίων ὅταν μεγάλωσε, νυμφεύθηκε μία ὡραῖα κόρη, τὴν Ἐπιστήμη, τὴν ὁποία ὁ ἴδιος εἵλκυσε στὸν Χριστό. Ἡ ζωή τους κυλοῦσε ἀφιερωμένη στὴν ὑπηρεσία τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ καὶ στὴν διακονία τοῦ πλησίον, ὥσπου ξέσπασε ὁ διωγμὸς τοῦ Δεκίου. Τότε, ὁ μὲν Γαλακτίων πῆγε σὲ μοναστῆρι τοῦ ὄρους Σινᾶ, ἡ δὲ Ἐπιστήμη σὲ γυναικεῖο κοινόβιο. Ἀλλὰ ἡ λαίλαπα τοῦ διωγμοῦ ἔφθασε καὶ στὰ μέρη ἐκεῖνα, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ συλληφθεῖ ὁ Γαλακτίων. Ὅταν πληροφορήθηκε αὐτὸ ἡ Ἐπιστήμη, ἔτρεξε καὶ παρακάλεσε τοὺς διῶκτες νὰ συλλάβουν καὶ αὐτὴν πρὸς ἐνίσχυση τοῦ συζύγου της. Ὁ ἄρχοντας Οὖρσος, μὴ μπορώντας νὰ τοὺς πείσει νὰ ἀλλαξοπιστήσουν, τοὺς ἀποκεφάλισε (250 μ.Χ.).

Ὁ Ὅσιος Ἰωαννίκιος ὁ Μέγας ὁ ἐν Ὀλύμπῳ

 

Ημ. Εορτής: 4 Νοεμβρίου Ημ. Γέννησης: 740 μ.Χ. Ημ. Κοιμήσεως: 834

Γεννήθηκε στὴ Βιθυνία τὸ 740 μ.Χ. Τὸν πατέρα του ἔλεγαν Μυριτρίκη καὶ τὴν μητέρα του Ἀναστασῶ. Καὶ οἱ δυὸ ἦταν εὐσεβεῖς γονεῖς καὶ παιδαγώγησαν τὸν γιό τους σύμφωνα μὲ τὶς ἐπιταγὲς τοῦ Εὐαγγελίου. Ὅταν ὁ Ἰωαννίκιος στρατεύτηκε, αὐτοκράτορας ἦταν ὁ τραχὺς εἰκονομάχος Κωνσταντῖνος ὁ Ε’. Αὐτὸς διέπρεψε στοὺς ἀγῶνες του κατὰ τῶν Βουλγάρων καὶ εἶχε μεγάλη ἐκτίμηση ἀπὸ τοὺς στρατιῶτες του. Ἡ ψυχολογία ποὺ καλλιεργήθηκε στὰ πεδία τῶν μαχῶν, παρέσυρε τὸν Ἰωαννίκιο καὶ στὸ θρησκευτικὸ ἔδαφος, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ γίνει εἰκονομάχος, σὰν τὸν αὐτοκράτορα. Ὅταν, ὅμως, ἀπολύθηκε ἀπὸ τὶς τάξεις τοῦ στρατοῦ, δὲν ἄργησε νὰ καταλάβει τὴν πλάνη του καὶ σὲ τί μεγάλα σφάλματα τὸν εἶχε ὁδηγήσει αὐτή. Τί νὰ κάνει ὅμως; Μὰ τί ἄλλο. Νὰ μετανοήσει καὶ νὰ ἐπανέλθει στὴν ὀρθόδοξη διδασκαλία ποὺ τοῦ πρόσφεραν οἱ εὐσεβεῖς γονεῖς του.

Πρόγραμμα Ἱερῶν Παρακλήσεων Ἁγίων Πολιούχων Χίου

 

Ἐκ τοῦ ἐπ’ ὀνόματι τῶν Ἁγίων τοῦ Θεοῦ Μαρτύρων Μηνᾶ, Βίκτωρος καὶ Βικεντίου, Πολιούχων τῆς Χίου, τιμωμένου Ἱεροῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ Χίου, ἀνακοινοῦται ὅτι, ἐνόψει τῆς ἑορτῆς τῶν Ἁγίων τὴν 11ην Νοεμβρίου ἐ.ἔ., ἀπὸ τὴν Κυριακὴν 1ην Νοεμβρίου ἐ.ἔ. μέχρι καὶ τὴν Δευτέραν 9ην τοῦ αὐτοῦ μηνός, καί ὣραν 5ην μμ (τήν Τετάρτην ἑσπέρας 6ην μμ), μετὰ τὴν Ἀκολουθίαν τοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς ἡμέρας, θὰ τελεῖται ἡ Ἱερὰ Παράκλησις τῶν Ἁγίων, πρὸς εὐλογίαν καὶ ἁγιασμὸν τῶν πιστῶν.

ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΝΑΟΥ ΧΙΟΥ

 

Οἱ Ἅγιοι Ἀκίνδυνος, Ἀφθόνιος, Πηγάσιος, Ἐλπιδοφόρος (ἢ Ἐλπιδηφόρος) καὶ Ἀνεμπόδιστος

Ημ. Εορτής: 2 Νοεμβρίου

Ἦταν ἀξιωματοῦχοι τοῦ Πέρσου βασιλιὰ Σαπὼρ τοῦ Β’. Ἐπειδή, ὅμως, ὁμολόγησαν ὅτι εἶναι χριστιανοί, συνελήφθησαν καὶ μαστιγώθηκαν σκληρά. Ἔπειτα, τοὺς ἔριξαν στὶς φλόγες μιᾶς μεγάλης φωτιᾶς. Ἀλλὰ οἱ θερμὲς δεήσεις τους πρὸς τὸν Θεὸ προκάλεσαν φοβερὴ θύελλα μὲ βροχή, ποὺ ἔσβησε τὴν φωτιά. Αὐτὸ προκάλεσε φόβο στοὺς Πέρσες , καὶ τὸν ἴδιο τὸ Σαπώρ, μὲ ἀποτέλεσμα να’ ἀναβάλει, τὸν θάνατο τῶν γενναίων χριστιανῶν. Ἀλλὰ μετὰ μερικὲς μέρες, τοὺς ἔφερε καὶ πάλι στὸ κριτήριο. Ἀφοῦ εἶδε ὅτι δὲν μποροῦσε νὰ ἀλλάξει τὸ χριστιανικό τους φρόνημα, ἀποκεφάλισε πρῶτο τὸν Ἀφθόνιο. Ἔπειτα, ἀπευθυνόμενος στὸν Ἐλπιδοφόρο, τοῦ εἶπε νὰ φανεῖ λογικός, σὰν ἐγγράμματος ποὺ ἦταν καὶ μποροῦσε νὰ διακρίνει τὸ ψέμα ἀπὸ τὴν ἀλήθεια. Ὁ Ἐλπιδοφόρος του ἀποκρίθηκε ὅτι γι’ αὐτὸ ἀκριβῶς πιστεύει στὸν Χριστό, διότι Αὐτὸς εἶναι «ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή». Δηλαδὴ ὁ σωστὸς δρόμος, ποὺ ὁδηγεῖ στὴν ἀπόλυτη ἀλήθεια καὶ στὴν πραγματικὴ καὶ πηγαία ζωή, ποὺ ἀξίζει κανεὶς νὰ πεθάνει γι’ αὐτή. Ἡ ἀπάντηση τοῦ Ἐλπιδοφόρου ἐξαγρίωσε τὸν Σαπὼρ καὶ ἀμέσως τὸν ἀποκεφάλισε. Οἱ θυσίες αὐτὲς ἐνθάρρυναν ἀκόμα περισσότερο τοὺς ὑπολοίπους, καὶ ἔμειναν ἀκλόνητοι στὴν πίστη τους. Τότε ὁ Σαπὼρ διέταξε νὰ τοὺς ρίξουν μέσα σὲ ἀναμμένο καμίνι. Ἔτσι, μαρτυρικὰ καὶ ἔνδοξα, παρέδωσαν ὅλοι τὴν μακαρία ψυχή τους στὸ ζωοδότη Χριστό.